برترین کاربران هفتگی این مقاله

از ۱۳۹۷/۰۴/۰۲ تا ۱۳۹۷/۰۴/۰۸

هیچ کاربری در این بازه زمانی وجود ندارد

آمار مقاله
  • بازدید کل ۷۱,۰۷۸
  • بازدید این ماه ۱۵
  • بازدید امروز ۱
آمار آزمون مقاله
  • کل شرکت کنندگان ۱,۰۳۳
  • قبول شدگان ۷۸۵
  • شرکت کنندگان یکتا ۳۸۵
  • میانگین درصد شرکت کنندگان ۷۰
واژه نامه فناوری نانو

نانو

nano

پيشوندي به معناي يک بيليونم يا (000،000،000،1/1). در متون فناوري‌نانو، معمولا براي مشخص کردن يک واحد اندازه‌گيري برابر با 10 به توان منفي 9 متر استفاده مي‌شود.

سطح مقاله

پیشرفته 1

طرح درس

منابع پیشنهادی هشتمین مسابقه ملی-عناوین کلی

نویسندگان
کلمات کلیدی
امتیاز کاربران

معرفی فرایندهای الکتروریسی و سایر روش‌های تولید نانوالیاف

فناوری تولید نانوالیاف از ابتدا مورد استقبال فراوان بوده است و این به روش‌های منعطف ساخت نانومواد یک بعدی آلی، غیر آلی و ترکیبی با ابعاد قابل کنترل ارتباط دارد. آنچه که امروز به نام نانوالیاف شناخته می‌شود حاصل تحقیقات گسترده‌ای است که روی روشهای ساخت این الیاف صورت گرفته است. هر چند روش‌های تولید نانوالیاف در یک دسته بندی کلی قابل تفکیک به چند روش کلی است اما تنوع در خود این تکنیک‌ها هم بالا است و الکتروریسی مهمترین روش است که بیشترین تنوع تکنیک را نیز دارد. بدون شک مناسب تربن و قابل کنترل ترین روش در بین روش‌ها الکتروریسی است که الیاف را با میانگین قطری با ثبات تری تولید می‌کند. الکتروریسی به جهت مزایایی که بر سایر روش‌ها دارد به عنوان یکی از بهترین روش‌های تولید نانوالیاف به شمار می‌رود که کاربردهای فراوانی پیدا کرده است. در این مقاله مروری بر روش‌های مهمی شده که در تولید نانوالیاف شناخته شده‌اند. نانوالیاف به صورت تصادفی یا نظم یافته با مورفولوژی‌های داخلی متنوع مانند هسته و پوسته، توخالی یا متخلخل یا اشکالی با چند کانال توخالی تولید شده است.
1- مقدمه
چنانچه در مقاله نانوالیاف ذکر شد شناخته‌ترین روش در بین روش‌های تولید الکتروریسی است. تکنیک الکتروریسی با 9 حالت مجزا (1- روش اولیه، 2- مذابی، 3- روکش گازی، 4- حبابی، 5- مغناطیسی، 6- به هم پیوسته، 7- دوجزیی، جزیره در دریا و جداسازی فازی [1]، 8- بدون سوزن، و 9- سانتریفیوژی) ب- ریسندگی سانتریفیوژی (روش فورس اسپینینگ که نیروی هیدرولیک را هم در بردارد)، ج- ریسندگی تر، د- روش کشش، ه- استفاده از تمپلیت یا قالب، و- خودسامانی، ز-روش بین سطحی، در بین این روش‌ها وجود دارد. در ادامه به تشریح این روش‌ها می‌پردازیم.

1- الکتروریسی
1-1- فرایند کلاسیک الکتروریسی

الکتروریسی چنانچه بارها یاد شده است فرایندی ساده‌ای است. محلول یا مذاب از درون یک سوزن باریک یا نازل تغذیه می‌شود. پمپ تغذیه این کار را انجام می‌دهد. این به تنظیم میزان دقیق ماده ورودی کمک می‌کند. محلول یا مذاب پلیمری با نرخ جریان مناسب و بهینه از روزنه خارج می‌شود. سوزن یا نازل همزمان الکترود هم است و با یک منبع برق ولتاژ بالا باردار شده و پتانسیل الکتریکی بالایی ایجاد می‌کند که بین 5 تا 30 کیلوولت در فضای بین سوزن سرنگ و یک جمع کننده فلزی با فاصله 10 تا 25 سانتیمتر قرار گرفته است [2]. جریان در زمان الکتروریسی در حد نانوآمپر تا میکروآمپر است. طراحی الکتروریسی می‌تواند پایین به بالا یا بالا به پایین باشد. جمع کننده متصل به زمین است. به طور معمول برای کار آسان با الیاف این جمع کننده با یک فویل آلومینیومی پوشانده می‌شود. میدان الکتریکی بین نوک سوزن و کلکتور باعث کشیدن قطره محلول پلیمری و تغییر شکل آن بر اساس نیروهای الکترواستاتیکی می‌شود. این باعث تغییر شکل قطره نیمه کروی به یک شکل قیفی می‌گردد که قیف تیلور نامیده می‌شود. در زمان رسیدن به ولتاژ مناسب، بارهای سطحی قطره بر کشش سطحی غلبه می‌کند و یک الیاف کشیده شده به سمت جمع کننده تولید می‌کند و بار الکتریکی جریان را به هدف متصل به زمین شتاب می‌دهد.
وقتی الیاف به سمت هدف متصل به زمین می‌رود حلال تبخیر می‌شود و در بیشتر موارد الیافی که به جمع کننده می‌رسد خشک است. قطر، تخلخل و خواص دیگر الیاف می‌تواند با اصلاح جریان محلول، ترکیب محلول پلیمری، پتانسیل میدان الکتریکی و فاصله بین سوزن و هدف کنترل شود. بعد از آنکه الیاف از سوزن جدا شد حرکت آن بیشتر با نیروهای الکترواستاتیکی ایجاد شده از میدان الکتریکی خارجی و بار سطحی جمع شده روی نانوالیاف الکتروریسی شده ارتباط دارد. افزون بر این بارهای روی الیاف بارهای مخالف را روی الکترود جمع کننده افزایش می‌دهد که به جذب الیاف توسط جمع کننده کمک می‌کند. چنانچه قبلاً ذکر شد دینامیک سیالی رشته الکتروریسی باردار یک فرایند پیچیده است و جت الکتروریسی در بیشتر موارد وارد یک حالت کوبش شلاقی می‌شود. منشاء این حرکت پر هرج و مرج تعامل پیچیده فاکتورهایی است که شامل ویسکوزیته محلول، کشش سطحی، نرخ تبخیر حلال، هدایت الکتریکی محلول پلیمری، نیروهای الکترواستاتیک و اصطکاک هوا، و گرانش است. این یک مکانیزم مهم برای دستیابی به الیافی با محدوده نانومتری است. الیاف مستقر شده زمان پیشروی به جمع کننده را کمی طولانی‌تر می‌کند. این باردار شدن موضعی جمع کننده هم حرکت بی نظم جت نزدیک سطح را افزون می‌کند. حرکت شلاق وار بی نظم الیاف در نهایت باعث استقرار تصادفی الیاف الکتروریسی شده در یک دایره معمولاْ ۱۰ سانتیمتری می‌شود [3].

filereader.php?p1=main_96a3be3cf272e0170
شکل 1 - تکنیک الکتروریسی [3]

filereader.php?p1=main_a2ef406e2c2351e0b
شکل 2- تکنیک‌های مختلف الکتروریسی(حبابی، روکش گازی، مذاب، مغناطیسی، به هم پیوسته، پوسته و مغزی، بدون سوزن، سانتریفیوژی)[2]

1-2- الکتروریسی حبابی
الکتروریسی حبابی از تارسازی عنکبوت الگوبرداری کرده و با حباب‌های هوا کشش سطحی محلول را کم می‌کند. این حباب‌های هوا در تارسازی عنکبوت نیز وجود دارد. در این روش حباب در یک مخزن عمودی با یک لوله تغذیه گاز از کف با یک الکترود فلزی که در وسط لوله تثبیت شده ایجاد شده است. جمع کننده بالای مخزن قرار دارد[2].
مکانیزم این تکنیک بسیار ساده است. در غیاب میدان الکتریکی سیستم حباب ساز در سطح حباب‌های زیادی ایجاد می‌کند، وقتی میدان وصل شد، بارها را در سطح حباب‌ها افزایش می‌دهد. تلفیق بارهای سطحی و میدان الکتریکی یک تنش مماسی ایجاد می‌کند که باعث می‌شود حباب‌های ریز به سمت جریان جت هدایت شود. جذابترین ویژگی این تکنیک این است که مستقل از خواص محلول مثل ویسکوزیته آن است [2].

1-3- 2-2- الکتروریسی با روکش گازی
در برخی محیط‌ها نیروی الکترواستاتیک برای کشیدن محلول برای تولید نانوالیاف کافی نیست. کشش سطحی بالای محلول یا ویسکوزیته بالا علت این امر است. در این شرایط روکشی از گاز که یک نیروی کشش کمکی را به محلول وارد می‌کند می‌تواند در نوک اسپینرت استفاده شود. اگر جریان گاز گرم باشد به جهت افت ویسکوزیته شرایط بهتر نیز خواهد شد [2].

1-4- 2-3- الکتروریسی مذاب
به سبب مسائل زیستی و سلامت برخی حلال‌ها، نیاز به جایگزین پاک‌تری نسبت به روش حلالی وجود دارد، روش مذاب می‌تواند برای برخی مواد جایگزین خوبی باشد. رئولوژی(رفتار دمایی) حالت مذاب در ریسندگی پایدار بسیار مهم است. در الکتروریسی مذاب باید گرمای ثابتی برای محفظه پلیمر فراهم باشد تا پلیمر در حالت مذاب بماند. فاصله نازل تا جمع کننده در این روش بیشتر از الکتروریسی است چون پلیمر در حالت مذاب به بار بیشتری برای شروع جت نیاز دارد [2].

1-5- 2-4- الکتروریسی مغناطیسی
استفاده از میدان مغناطیسی از طریق ایجاد نیروی آمپری کاربردی شده است. این تکنیک شعاع الکتروریسی را افزایش می‌دهد. تجاری شدن این ایده بعید است [2].

1-6- الکتروریسی به هم پیوسته یا تلفیقی
این سیستم شامل دو یا چند تامین کننده ولتاژ بالا با قطبیت مخالف و دو یا چند اسپینرت و یک غلتک برداشت است. غلتک برداشت با یک استپ موتور کنترل می‌شود. الیاف توسط غلتک جمع و با یک سرعت ثابت تحت کشش قرار می‌گیرند. با این روش می‌توان نخ‌های نانوالیاف تولید کرد [2].

1-7- الکتروریسی دو جزیی (هم مرکز (کواکسیال)، جزیره در دریا و جداسازی فازی)
الیاف ظریف تولید شده با روش دوجزیی الیاف هتروفیل یا بیکامپوننت هم نامیده می‌شوند. این تکنیک راهی قدیمی برای تولید الیافی با ظرافت و راحتی پنبه از مواد پلیمری بوده است. پنبه تجعد و رفتار خود را از ماهیت دوجزیی خود دارد. درون الیاف پنبه کانالی توخالی است. دو جزء پلیمری در این تکنیک به لحاظ شیمیایی با هم متفاوت نیستند. تفاوت آنها در مولفه‌های فیزیکی مانند وزن مولکولی است [4]. نمونه تجاری الیاف ظریفی که با این تکنیک تولید شده‌اند را در پارچه‌های تنظیف که با نام «میکروفایبر» شناخته می‌شوند با مقطع قطاعی در بازار خواهید یافت.

filereader.php?p1=main_e45ee7ce7e88149af
شکل 3 اشکال مختلف الیاف دوجزیی[4]

این تکنیک با استفاده از الکتروریسی نیز آزمون خوبی از خود پس داده است و در تولید نانوالیافی با همین اشکال استفاده شده است [2].
در این تکنیک‌ها حداقل دو پلیمر مجزا از دو مسیر طراحی شده درون هم خارج می‌شوند. تعداد روزنه‌ها را می‌توان بالا برد و الیاف جزیره در دریا را تولید کرد. از نازل دو بخشی می‌توان الیاف هسته و پوسته را تولید کرد. در این تکنیک نانوالیافی به شکل کابل یا با کانال‌های توخالی تولید می‌شود. این الیاف در میکروالکترونیک، اپتیک و پزشکی نیز کاربرد دارد و راه مناسبی برای تولید نانولوله‌های پلیمری نیز است[2]. که خود نانوالیاف تولید شده نیز می‌تواند قالبی برای تولید نانولوله‌های سرامیکی باشند.
نانوالیاف جزیره در دریا INS ابتدا توسط شرکت تورای تولید شد. با حل کردن در یک حلال یا ذوب کردن یک پلیمر دریا برداشته می‌شود و الیاف فوق ظریف به جای می‌ماند. قبل از حل کردن پلیمر دریا باید برای کاهش قطر الیاف کششی به رشته اعمال شود. طراحی اسپینرت و توزیع روزنه‌های آن ارتباط زیادی با قطر، سطح مقطع و تعداد جزایر دارد. ویسکوزیته دو پلیمر مهمترین عامل در قابلیت ریسیدن این پلیمرها است [2].
در روش جداسازی فازی حلال استخراج می‌شود و فاز دیگر را به جای می‌ماند. به بیان دیگر این فرایند شامل 1- حل کردن پلیمر و 2-جداسازی فاز مایع از مایع، 3- ژل کردن پلیمر از طریق سرد کردن و 4- خارج کردن حلال از ژل با آب و 5 - منجمد کردن و خشک کردن است. ژل کردن حساس ترین مرحله است که ساختار متخلخل فوم‌های نانوالیاف را کنترل می‌کند. مدت ژل سازی با غلظت پلیمر و دمای ژل سازی ارتباط دارد [5]. دو عامل غلظت و دمای ژل سازی اثر زیادی بر میانگین قطر الیاف ندارند. افزایش غلظت پلیمر کاهش تخلخل و افزایش خواص مکانیکی را در پی خواهد داشت. مولفه های دیگری مانند نوع پلیمر و حلال و عملیات حرارتی هم موثر خواهد بود. سادگی ابزار و فرایند آسان از مزایای روش جداسازی فازی است [5]. در عین حال این فرایند نیاز به دوره زمانی زیادی برای انتقال پلیمر جامد به غشای نانومتخلخل دارد [6].

1-8- الکتروریسی بدون سوزن
این تکنیک سوزن را حذف و جای آن از یک استوانه استفاده کرده است. این استوانه در حمامی از محلول پلیمری می‌گردد و فیلم نازکی از آن در سطح استوانه شکل می‌گیرد و به سطح بالایی غلتک می‌آید. با اعمال ولتاژ بالا به محفظه شمار زیادی جت از سطح غلتک به بالا شکل می‌گیرد دستگاه «نانواسپایدر» با این تکنیک تجاری شده است. در روش بدون سوزن رطوبت بر محصول بسیار موثر است [2].

1-9- الکتروریسی گریز از مرکز (سانتریفیوژی)
دو روش الکتروریسی سانتریفیوژیک و ریسندگی سانتریفیوژی در فرایندهای تولید نانوالیاف وجود دارد. این دو روش خیلی به هم شباهت دارند. در روش الکتروریسی محلول پلیمری تغذیه شده و از وسط به یک دیسک دوار با سرعت خیلی بالا تغذیه می‌شود. محلول پلیمری در اثر غلبه نیروهای کشش سطحی بر نیروهای گریز از مرکز به طور شعاعی به لبه های دیسک دوار رفته و وارد میدان الکتریکی ولتاژ بالا می‌شود. مهمترین مزیت این روش عدم وابستگی آن به شرایط محیطی مثل دما و رطوبت است. سوراخ و دانه عیوب ساختاری قابل شکل گیری در این روش هستند [2].

2- ریسندگی گریز از مرکز و «فورس اسپینینگ»
در روش ریسندگی ایده‌ای مشابه با دستگاه‌های پشمک ساز استفاده شده است. در پشمک ساز شکر با گرما ذوب شده و از طریق ریسندگی گریز از مرز به سمت نازل‌ها هدایت می‌شود. الیاف ساکروز به شکل تصادفی در فضای آزاد نزدیک اسپینرت توزیع می‌شود. در این روش ریسندگی بار الکتریکی استفاده نشده و به جای آن از چکاندن محلول پلیمری در یک پوشش دهنده دوار که اسپینرت دوار بسیار سریعی دارد استفاده شده است. این روش دانه‌های پلیمری توخالی ایجاد می‌کند و روی انواع پلیمرها قابل پیاده سازی است.
امروزه این روش به تکنیک جدیدی با نام فورس اسپینینگ تبدیل شده است. چون این روش حلال کمتر استفاده می‌کند یا اصلاً حلال مصرف نمی‌کند کارایی قیمتی بالاتری از الکتروریسی دارد. در فورس اسپینینگ گریز از مرکز و نیروهای هیدرواستاتیک (فشار آب) جت را ایجاد می‌کنند [2].

filereader.php?p1=main_7d0665438e81d8ece
شکل 4- روش «فورس اسپینینگ»[2]

filereader.php?p1=main_751d31dd6b56b26b2
شکل 5 - روش کشش، استفاده از قالب و جزیره در دریا [2]

3- کشش
تکنیک کشش روشی ساده و کم هزینه برای تولید سیم‌های فوتونیکی است. اما به توزیع پایداری از حرارت در نقطه کشش نیاز دارد و طول سیم تولید شده در حد چند صد میکرومتر است. الیاف PTT با قطر 60 نانومتر و طول 500 نانومتر با استفاده از این روش تولید شده است. تولید این نانوالیاف با سرعت یک متر بر ثانیه امکان پذیر است [2]. همزمان با کشش انعقاد هم رخ می‌دهد. مرحله انعقاد با خنک کردن یا تبخیر حلال صورت می‌پذیرد. در این فرایند، قطر الیاف تولیدی به نرخ کشش، نرخ خنک سازی یا تبخیر و ترکیب دقیق ماده اولیه وابسته است. الیاف تولید شده با این روش نه تنها افت اپتیکی ندارند بلکه انعطاف خوبی نیز به دست می‌آورند [2].

4- تولید از قالب
یکی از روش‌های موثردر تولید نانوالیاف یا نانولوله‌ها استفاده از تکنیک‌های پایه غشایی است. در این روشها یک قالب نانوساختار متخلخل به عنوان اسپینرت (ریسنده) یا قالب استفاده می‌شود. چون کانال‌ها ابعاد بسیار دقیق و منظمی دارند، قطر و نسبت منظر الیاف (نسبت طول به قطر یا aspect ratio) به خوبی قابل کنترل است [5]. خروج با فشار (اکستروژن یا روش شبه چرخ گوشت) محلول در حال انجماد، تحت فشار موجب تولید نانوالیاف می شود. قالب‌های مورد استفاده در این روش، مواد متخلخل مانند اکسید آلومینیوم آندایز شده (AAO) یا اکسید سیلیسیم آندایز شده هستند که حفرات موازی دارند. بسته به اندازه تخلخل قالب، می‌توان نانوالیافی با قطرهای متفاوت و چگالی‌های متفاوت تولید کرد. مراحل تولید نانوالیاف در روش تولید از قالب مطابق ذیل است.
الف- قرار دادن قالب تمیز و خشک درون محفظه بر روی محلول در حال انجماد و ریختن محلول ماده اولیه روی قالب.
ب- اکستروژن محلول ماده اولیه درون محلول در حال انجماد تحت فشار آب روی محلول (حدود 0.1 مگاپاسکال)، بنابراین نانوالیاف درون محلول در حال انجماد تشکیل می شوند.
ج- برداشتن نانوالیاف تولید شده و شستن تمام مجموعه با آب یون زدایی شده.
از مهمترین ویژگی‌های این روش میتوان به تولید نانوالیاف پلیمرهای هادی، فلزات، نیمه‌هادی‌ها و کربن اشاره کرد. ولی با استفاده از این روش نمی‌توان نانوالیاف پیوسته تولید کرد [6].

filereader.php?p1=main_faeac4e1eef307c2a
شکل 6- تولید نانوالیاف کربنی با روش قالب [7]

5- خودآرایی
مکانیزم اصلی خودآرایی نیرویهای بین مولکولی است که واحدهای کوچک را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. اتصال هیدروژنی، پیوند یونی، الکترواستاتیک، آبگریزی و واندروالسی می‌توانند مولکول‌ها را به شکل الیاف در آورند [8]. این روش نیز مانند روش جدایش فازی، برای تولید نانوالیاف پیوسته، روشی وقت گیر است [6].

6- ریسیدن سریع (فلش اسپینینیگ)
این روش شامل پاشش سریع و تحت فشار بالای جرم ریسندگی یک فیلم نازک به یک حمام ریسندگی و تبدیل به یک یا چند شبکه فیبریلی است. در روش محلولی محلول حاوی پلیمر و حلال در دمای بالاتر از نقطه جوش حلال اسپری می‌شود، طوری که بعد از خروج از اسپینرت افت فشار ناگهانی به فشار محیط باعث تبخیر سریع حلال می‌شود[9].

7- ریسندگی بین سطحی
ریسندگی بین سطحی (interfacial) روشی موثر برای تولید نانوالیاف پلیمرهای رسانای الکتریکی شناخته می‌شود. به طور کلی پلیمرهای رسانایی مانند پلی آنیلین، پلی پیرول، PEDOT با این تکنیک تولید می‌شوند. این روش شامل پلیمریزاسیون ماده پلیمری در سطح حائل بین دو مایع غیرامتزاج پذیر است. در این روش هدایت الکتریکی پلیمر با تغییر مواد اولیه کنترل می‌شود. در گام نخست اکسیدانت و مونومرها در حلال‌های غیرقابل اختلاط حل می‌شوند و بدون هم زدن در هم ریخته می‌شوند. بعد از مدتی برخی مونومرها در ناحیه بینابین دو محلول اکسید می‌شوند و الیگومرهایی را ایجاد می‌کنند که به مرور رشد می‌کند. بنابراین اینترفشیال یک روش بدون قالب است که در آن غلظت موضعی بالای مونومر و آنیونهای دوپ کننده در سطح میانی مایع-مایع تشکیل کلوخه مونومر و آنیون یا الیگومر – آنیون) را افزایش می‌دهد. این کلوخه به عنوان هسته رشد برای پلیمریزاسیون عمل می‌کند و پودرهایی با مورفولوژی رشته‌ای را ایجاد می‌کند. افزودن برخی مواد سورفکتانت کمک می‌کند تا کنترل بالاتری بر قطر الیاف باشد. بخش مهم این فرایند جداسازی نانوالیاف از محلول است که با فیلتراسیون در فیلترهای ظریف یا دیالیز استفاده می‌شود. برای درک بهتر مقاله روش‌های میکروامولسیون و مایسل معکوس را در بخش رسوب‌دهی از فاز مایع مطالعه نمایید.

filereader.php?p1=main_d72d187df41e10ea7
شکل 7- روش بین سطحی(اینترفشیال) [10]

8- تر ریسی یا ریسندگی تر
این تکنیک از یکی از فرایندهای مرسوم و تجاری ریسندگی تر استفاده می‌کند که قادر است نانوالیاف را در محدوده 10 میکرومتر تا 400 نانومتر تولید کند. با تزریق پیش ماده اولیه به درون یک روزنه بسیار ظریف شیشه‌ای وارد یک محیط بسیار ویسکوز (سفت) و در حرکت می‌شود. این محیط رشته را به سمت مندرل می‌برد. مندرل نانوالیاف را می‌کشد و اگر جای روزنه درست باشد رشته مسیری حلزونی را طی می‌کند و به طور پیوسته دور مندرل پیچیده می‌شود. پلیمر در محیط ویسکوز منعقد و سفت می‌شود. ابن تکنیک اصلاح شده تر ریسی می‌تواند الیافی را که با روش‌های دیگر غیر قابل ریسیدن هستند بریسد. موادی که ویسکوزیته کمی دارند در این روش قابل ریسیدن هستند[2].

filereader.php?p1=main_fad6f4e614a212e80
شکل 8 - ترریسی

در یک مقایسه کلی روش‌های ذکر شده نسبت به الکتروریسی چند ایراد کلی دارند. عدم انعطاف برای تولید مواد پلیمری مختلف، عدم تولید الیافی با قطر یکدست، و پیچیدگی‌های ابزاری و فرایندی شماری از این ویژگی‌ها هستند.

9- جمع بندی
سادگی و سهولت روش الکتروریسی منجر به خلاقیتها و نوآوری های زیادی در فرایند اولیه آن شده است. در این مقاله چندین روش متنوع الکتروریسی در حد مختصر تشریح شد و روش‌های دیگر نیز تبیین و به طور مختصر معرفی شد. هر چند بسیاری از این روش‌ها ممکن است در مراحل اولیه توسعه باشند اما نمی‌توان این روش‌ها را صد در صد کنار گذاشت و باید به روش‌های تجاری سازی آنها نیز اندیشید.

در فیلم زیر در رابطه با تکنیک های تولید نانو الیاف به صورت جزئی توضیحاتی ارائه شده و مزایا و معایب آنها ذکر شده است.



در فیلم زیر در رابطه با روش الکتروریسی معمول توضیحاتی ارائه شده و به صورت مختصر الکترو ریسی بدون نازل توضیح داده شده است.



در فیلم زیر در رابطه با دستگاه الکتروریسی و نحوه عملکرد آن توضیحاتی ارائه شده است.



در فیلم زیر در رابطه با روش الکتروریسی بدون نازل و تولید نیمه صنعتی نانو الیاف توضیحاتی ارائه شده است.


منابـــع و مراجــــع

N. Edorova, B.P., High strength nylon micro and nanofiber based nonwovens via spunbonding. Journal of Applied Polymer Science, 2007(104(5)): p. 3434-3442.

Kiyak, Y.E. and E. Cakmak, Nanofiber Production Methods. Electronic Journal of Textile Technologies 2014 8(3): p. 49-60

Nicolais, L., A. Borzacchiello, and S. Lee, Encyclopedia of Composites. 2012, Wiley

Lewin, M., Handbook of Fiber Chemistry Third Edition. 2007

Kumar, A., Nanofibers. 2010

Huang, Z., et al., A review on polymer nanofibers by electrospinning and their applications in nanocomposites. Composites Science and Technology, 2003: p. 2223–2253

Inagaki, M. and F. Kang, Materials Science and Engineering of Carbon Fundamentals. 2 ed. 2006

A. Lakhtakia, R.J.M.-P., Engineered Biomimicry. 2013: Elsevier

Fourne, F., Synthetic Fibers Machines and Equipment, Manufacture Properties. 1999

Park, S.-J., Carbon Fibers. 2015, Inha University, Incheon, Korea: Springer

نظرات و سوالات

نظرات

0 0

هادی زادسیرجان - ‏۱۳۹۵/۰۲/۰۳

سلام

اگر مقدور باشد و در زمینه کاربردهای نانوالیاف ها مقالاتی به صورت ریزتر و دقیق تر گردآوری شود فکر کنم بتواند برای همه مفید باشد. چون قسمت کاربردهای نانو الیاف ها برای من که ارشد مواد می خوانم جدید و تازه بود

ممنون

4 0

منور احمدی - ‏۱۳۹۳/۰۲/۱۹

با سلام واحترام ،در مورد الکترو ریسی مطالب خوبی دارید واطلاعات مفیدی از سایت دریافت کردم .

0 0

مریم علی اصغری - ‏۱۳۹۳/۰۱/۲۳

باسلام

من میخواستم تو ازمون جامع شرکت کنم تا پول واریز کردم لینکش رفت

پاسخ مسئول سایت :
با سلام
ابتدا از اینکه در بازه ی آزمون بوده اید یا خیر اطمینان حاصل کنید.
سپس وضعیت اعتبار خود را چک کنید که آیا افزایش اعتبار انجام شده است یا خیر.
احتمالا افزایش اعتبار انجام شده ولی در بازه آزمون نبوده اید که در این صورت می توانید از اعتبار خود برای شرکت در آزمون های دیگر استفاده کنید.
موفق باشید
0 0

وحید نقاشی - ‏۱۳۹۲/۱۲/۰۸

ممنون از مطالب مفیدتان .

2 -3

داود کاظمی - ‏۱۳۹۲/۱۰/۰۵

به نظر من اصلا این مقاله خوب توضیح داده نشده است، من که اصول علمی کار را متوجه نشدم

0 -1

احسان قربانعلی - ‏۱۳۹۲/۰۹/۱۱

بد نیس.خسته نباشین

10 -1

سوده اسدی کنی

بهترین کسانی که می توانند در این بخش مطلبی ارائه دهند متخصصین در زمینه ساختارهای نانو لیفی هستند که پیش زمینه نساجی دارند. بهتر است که از همکاری این افراد در بخش نانو الیاف بهره بجویید.

4 0

زینب لرستانی ویس

مطالب عالی بود.