برترین کاربران هفتگی این مقاله

از ۱۳۹۷/۰۳/۲۶ تا ۱۳۹۷/۰۴/۰۱

هیچ کاربری در این بازه زمانی وجود ندارد

آمار مقاله
  • بازدید کل ۱۶,۲۵۸
  • بازدید این ماه ۳۳۲
  • بازدید امروز ۳
آمار آزمون مقاله
  • کل شرکت کنندگان ۱۹۹
  • قبول شدگان ۱۵۶
  • شرکت کنندگان یکتا ۷۶
  • میانگین درصد شرکت کنندگان ۷۲
واژه نامه فناوری نانو

نانو

nano

پيشوندي به معناي يک بيليونم يا (000،000،000،1/1). در متون فناوري‌نانو، معمولا براي مشخص کردن يک واحد اندازه‌گيري برابر با 10 به توان منفي 9 متر استفاده مي‌شود.

سطح مقاله

پیشرفته 2

طرح درس

منابع پیشنهادی هشتمین مسابقه ملی-عناوین کلی

نویسندگان
کلمات کلیدی
امتیاز کاربران

معرفی روش مایکروویو و کاربرد آن در سنتز نانومواد

محدوده ای از فرکانس های موجود در طیف الکترومغناطیس به امواج مایکروویو اختصاص دارد. یکی از مهمترین کاربردهای این امواج در راستای مقاصد گرمایشی به خصوص انجام واکنش های شیمیایی است که موجب پدیدار شدن شاخه ای به نام شیمی مایکروویو شده است. روش مایکروویو از اصول تئوری خاصی پیروی می کند. فرایند گرمایش با مایکروویو از طریق چند مکانیسم کلی صورت می پذیرد که عموما بر مبنای برهمکنش میان مؤلفه الکتریکی امواج مایکروویو با ترکیبات قطبی می باشند. با توجه به ویژگی های منحصر به فرد این امواج در هنگام گرمایش واکنش های شیمیایی، این روش کاربرد گسترده ای در سنتز نانومواد مختلف پیدا کرده است. از این رو، در این مقاله پس از معرفی کلی و توضیح برخی مفاهیم تئوری، به بررسی ویژگی های گرمایش با مایکروویو و کاربرد آن در سنتز نانومواد مختلف پرداخته خواهد شد.

1. مقدمه
امواج مایکروویو (Microwave) ناحیه ای از امواج الکترومغناطیس هستند که در محدوده فرکانسی MHz 300 تا GHz 30 گسترده شده اند. بیشترین کاربرد این امواج در حوزه ارتباطات (Communications) و همچنین برای فرایند گرمایش (Heating) می باشد. از نظر تاریخی برهمکنش موثر امواج مایکروویو با مواد مختلف در سال 1946 و با ذوب کردن شکلات با استفاده از این امواج شناخته شد و به گرمایش با مایکروویو (Microwave Heating) معروف گردید. پس از این و در سال 1952 اولین مایکروویو تجاری توسط شرکت رایتئون (Raytheon) ساخته شد که انقلاب بزرگی در آینده این امواج به عنوان یک منبع گرما ایجاد نمود [1].
همانطور که اشاره شد، کاربردهای شناخته شده برای امواج مایکروویو در دو بخش اصلی، یعنی ارتباطات و گرمایش قرار می گیرند. در حوزه ارتباطات معمولا از یک موج مایکروویو با فرکانس، فاز و شدت تنظیم شده و مشخص برای حمل و جابجایی اطلاعات بهره گرفته می شود. این در حالی است که اساس استفاده از این امواج برای مقاصد گرمایشی، برهمکنش میان مؤلفه الکتریکی امواج مایکروویو (با توان و شدت مناسب) و ترکیبات مختلف است که به صورت یک پاسخ دی الکتریک خود را نمایان می کند و موجب ایجاد گرما می شود. از همین رو به گرمایش با مایکروویو، گرمایش دی الکتریک (Dielectric Heating) نیز گفته می شود (هرچند به عقیده برخی افراد به دلیل مکانیسم های متعدد پیشنهاد شده این یک لفظ نادرست است). در سال 1933 مالکیت معنوی گرمایش دی الکتریک به ثبت رسیده است و نوعی گرمایش القاء شده توسط امواج با فرکانس های بالا به شمار می آید. علاوه بر این دو کاربرد، امواج مایکروویو به عنوان وسیله ای برای جابجایی انرژی الکتریکی نیز پیشنهاد شده اند (برای کسب اطلاعات بیشتر به مرجع شماره 2 مراجعه شود) [1, 2].

2. شیمی مایکروویو
گرمایش با استفاده از مایکروویو یکی از مهمترین کاربردهای این امواج به شمار می آید. این کاربردی است که در چند دهه اخیر به خوبی در انجام واکنش های شیمیایی مختلف مورد استفاده قرار گرفته است و موجب پدیدار شدن شاخه ای از علم شیمی به نام "شیمی مایکروویو" شده است. انرژی امواج مایکروویو در مطالعه بسیاری از واکنش های شیمیایی جدید مورد استفاده قرار گرفته و نشان داده شده است که استفاده از این امواج عموما سینتیک (تئوری بررسی سرعت واکنش ها) و گزینش پذیری (Selectivity) واکنش ها را به صورت مطلوبی تغییر می دهد. از میان واکنش های شیمیایی که توسط امواج مایکروویو به انجام رسیده اند می توان به سنتزهای مختلف آلی و معدنی ، جذب گزینش پذیر (Selective Sorption)، واکنش های اکسایش/کاهش، پلیمریزاسیون، واکنش های کاتالیتیک (با استفاده از کاتالیزور)، سنتز برخی نانوذرات مختلف و... اشاره نمود [3].
شیمی مایکروویو بر اساس این حقیقت بنا شده است که مواد، ترکیبات، حلال ها یا واکنشگرها قادر هستند امواج مایکروویو را جذب نموده (در اکثر کاربردهای صنعتی، علمی و پزشکی عموما از دستگاه هایی با فرکانس 2/45 گیگاهرتز استفاده می شود) و آن را به گرما تبدیل نمایند. برهمکنش های انجام شده توسط ترکیبات مختلف با امواج مایکروویو بر پایه دو مکانیسم ویژه می باشند: برهمکنش های دوقطبی (Dipole Interactions) و هدایت یونی (Ionic Conduction). هر دو مکانیسم نیازمند جفت شدن (Coupling) موثر میان اجزای تشکیل دهنده ترکیب هدف و میدان الکتریکی در حال نوسانِ امواج مایکروویو هستند. برهمکنش های دوقطبی برای مولکول های قطبی رخ می دهد. در اثر عبور امواج مایکروویو از مجاورت مولکول های قطبی، دو انتهای قطبی این مولکول ها شروع تغییر وضعیت (Re-Orientation) و نوسان خواهند نمود که همگام با نوسان میدان الکتریکی امواج مایکروویو است (شکل 1). این نوسان در مولکول ها منجر به افزایش برخوردهای بین مولکولی و در نتیجه افزایش دما خواهد شد و هر چه مولکول قطبی تر باشد بهتر با میدان ناشی از امواج مایکروویو جفت خواهد شد. هدایت یونی نیز در اساس شبیه به برهمکنش های دوقطبی است و تفاوت خیلی اندکی با آن دارد. یون ها ذرات بارداری هستند که در محلول پخش شده اند و می توانند با میدان الکتریکی ناشی از امواج مایکروویو جفت شوند و دامنه حرکت خود را افزایش دهند که این هم منجر به افزایش برخوردها و افزایش دما خواهد شد (شکل 1). پس می توان انتظار داشت که غلظت یون ها اثر قابل توجهی بر روی بازده گرمایش با استفاده از امواج مایکروویو داشته باشد.
ذکر این نکته در اینجا لازم است که بعضی وقت ها گفته می شود امواج مایکروویو با یک مکانیسم دیگر نیز قادر گرم کردن ترکیبات هستند. این مکانیسم که تحت عنوان اتلاف مغناطیس (Magnetic Loss) شناخته می شود تنها برای برخی ترکیبات با خواص مغناطیسی مشخص، از جمله اکسیدهای فلزی رخ می دهد و طی آن در محدوده امواج مایکروویو این ترکیبات خصلت مغناطیسی خود را از دست می دهند که خود را به صورت گرما ظاهر می سازد. از همین رو برخی عقیده دارند که به کار بردن لفظ گرمایش دی الکتریک برای فرایند گرمایش به وسیله امواج مایکروویو لفظ صحیحی نمی باشد [1].
  • مولکول های قطبی مولکول هایی هستند که الکترونگاتیوی (تمایل برای جذب الکترون) عناصر سازنده آن ها با یکدیگر متفاوت بوده و در اثر این تفاوت، ابر الکترونی یا توزیع بار در اطراف مولکول متفاوت بوده و در یک سمت تجمع بارهای مثبت بیشتر است و در سمت دیگر بارهای منفی و از همین رو به آن ها قطبی گفته می شود.
  • توانایی یک حلال در جداسازی یون های مثبت و منفی از یکدیگر با استفاده از مفهومی به نام ضریب دی الکتریک (Dielectric Constant) مشخص می کنند که هر چه مقدار آن بیشتر باشد حلال قطبی تر خواهد بود و در نتیجه میزان جذب امواج مایکروویو و تبدیل آن به گرما توسط مولکول های حلال افزایش خواهد یافت. از همین رو برخی اوقات به گرمایش با استفاده از امواج مایکروویو، گرمایش دی الکتریک نیز گفته می شود.
filereader.php?p1=main_6c8349cc7260ae62e
شکل 1. تاثیر میدان الکتریکی متناوب ناشی از امواج مایکروویو بر گونه های قطبی و یون ها.

3. تئوری ساده شده گرمایش در اثر امواج مایکروویو
همانطور که اشاره شد امواج مایکروویو در اصل امواج الکترومغناطیسی در حال نوسان هستند و می توانند طی برهمکنش با برخی گونه ها باعث گرمایش آن ها شوند. این پدیده که به گرمایش دی الکتریک مشهور است، در محدوده فرکانسی 0/915 تا 2/45 گیگاهرتز بیشترین تاثیر را بر جای می گذارد. بخش عمده برهمکنش های صورت گرفته بین امواج مایکروویو و ترکیبات شیمیایی مختلف به صورت قطبیت القاء شده به وسیله میدان الکتریکی امواج خود را نمایان می کند. در شرایط عملی میزان تبدیل انرژی الکترومغناطیسی به گرما به میزان گذردهی (Permittivity) یا filereader.php?p1=main_c81e728d9d4c2f636 وابسته خواهد بود که به صورت یک عدد مختلط بوده و با رابطه زیر نشان داده می شود:
بخش حقیقی این رابطه، یعنی filereader.php?p1=main_c81e728d9d4c2f636 گذردهی حقیقی (Real Permittivity) یا ثابت دی الکتریک نام دارد و نشان دهنده توانایی یک ترکیب در قطبیده شدن (Polarization) در اثر یک میدان الکتریکی خارجی است و بنابراین اندازه ای نسبی از چگالی انرژی مایکروویو است. قسمت موهومی این رابطه نیز شامل j= √-1 و filereader.php?p1=main_a87ff679a2f3e71d9 یا مؤلفه اتلاف دی الکتریک (Dielectric Loss Factor) می باشد که بازدهی تبدیل انرژی الکترومغناطیس به گرما یا به عبارتی میزان جذب امواج توسط ترکیب مورد نظر می باشد. لازم به ذکر است که معمولا برای ترکیبات فلزی، بخشی از این نوع اتلاف که معیاری از میزان گرمایش است را به یک جریان الکتریکی حقیقی که در اثر تابش در گونه فلزی القاء می شود، ارتباط می دهند. بنابراین گرمایش ایجاد شده توسط تابش دهی یک ترکیب با امواج مایکروویو به هر دو بخش حقیقی و موهومی رابطه فوق بستگی خواهد داشت.
برخی اوقات برای محاسبه میزان اتلاف از ترکیب خطی ثابت دی الکتریک و مؤلفه اتلاف دی الکتریک استفاده شده و مؤلفه دیگری تحت عنوان تانژانت اتلاف (Loss Tangent) یا filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6معرفی می گردد که توسط معادله ساده شده زیر به دست می آید:
filereader.php?p1=main_8f14e45fceea167a5
مقدار filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6 به سادگی به ظرفیت یک ترکیب برای گرمایش ارتباط داده می شود و هر چقدر بزرگتر باشد ظرفیت آن ترکیب برای گرم شدن توسط امواج مایکروویو بیشتر خواهد بود. بنابراین بهتر است واکنش های شیمیایی در محیطی (Media) انجام شوند که filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6برای آن مقدار بالایی (حلال هایی مثل آب، DMSO، DMF، اتانول، استیک اسید و...) باشد. با توجه به محاسبات صورت گرفته، یکی از بهترین محیط ها برای انجام واکنش های شیمیایی با استفاده از امواج مایکروویو آب است؛ به نحوی که گفته می شود امواج مایکروویو نسبت به آب گزینش پذیر است (Selectivity toward Water). همچنین با توجه به عدم سمیت آب (Non-Toxicity) و عدم ایجاد مشکلات جانبی برای سلامت انسان و همچنین محیط زیست آن را به عنوان یک حلال سبز (Green Solvent) می شناسند. این دو ویژگی اساسی باعث شده امروزه اکثر سنتزهای صورت گرفته با کمک امواج مایکروویو در محیط های آبی انجام پذیرد [4-6].

4. خصوصیات گرمایش با مایکروویو
منابع متداول گرما در واکنش های شیمیایی عبارتند از حمام روغن، گرم کن های الکتریکی، شعله گاز یا آب گرم که از طریق همرفت (Convection)، انتقال (Conduction) و یا تابش (Radiation) عمل می کنند. از طرف دیگر تنها ترکیبات دی الکتریک قادر هستند که تابش امواج مایکروویو را جذب نموده و آن را به حرارت تبدیل کنند. بنابراین برای گرمایش القاء شده توسط امواج مایکروویو بهترین شرایط این است که ظرف واکنش دارای filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6 کوچک (مثل کوارتز، تفلون و برخی سرامیک ها) و واکنشگرها دارای filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6 بزرگ باشند. با وجود اینکه در اثر گرمایش با امواج مایکروویو گونه خیلی سریع از طریق فرایند انتقال گرم می شود، بعد از توقف تابش مایکروویو نیز گونه تقریبا سریع خنک می شود. تغییرات دمایی آب در اثر گرمایش با یک گرم کن الکتریکی و همچنین امواج مایکروویو در شکل 2 نشان داده شده است. همانطور که در این شکل مشخص است، با تابش آب به وسیله امواج مایکروویو برای 50 ثانیه دمای آب به 84 درجه سانتیگراد رسیده و 40 ثانیه بعد از توقف تابش مایکروویو 25 درجه از گرمای آب کاسته می شود. در حالیکه در همین شرایط برای گرمایش با گرم کن الکتریکی تا زمان قطع کردن گرمایش، دمای آب نهایتا به 47 درجه سانتیگراد رسیده و بعد از آن تنها 6 درجه سانتیگراد از دمای آن کاسته می شود.

filereader.php?p1=main_c9f0f895fb98ab915
شکل 2. سرعت گرم شدن و سرد شدن آب در اثر تابش با مایکروویو و گرمایش با یک گرم کن الکتریکی.

یکی از اصلی ترین مشکلات در رابطه با روش های گرمایش متداول این است که در آن ها فرایند گرمایش از سمت خارج به داخل می باشد و از همین رو گرم ترین بخش سیستم (به خصوص در مراحل مقدماتی) دیواره های ظرف واکنش خواهد بود. بنابراین پس از توقف گرمایش، دمای آب خیلی سریع از سمت بیرونی (Outside-In) کاهش خواهد یافت. در حالیکه در گرمایش با مایکروویو، دمای آب در کل محیط واکنش به صورت یکنواخت (Homogeneous) افزایش یافته و سپس از بیرون (Inside-Out) کاهش خواهد یافت (شکل 3). در حقیقت همان گونه که بیان شد، پس از توقف تابش مایکروویو، حرارت از طریق دیواره های ظرف واکنش به هوای اطراف انتقال می یابد و بنابراین دمای آب در مجاورت دیواره ها کمتر از قسمت های میانی واکنش خواهد بود. بنابراین توزیع دمایی در روش مایکروویو با روش های سنتیِ متداول، برعکس خواهد بود که در شکل 3 نیز به خوبی قابل مشاهد است [1].

filereader.php?p1=main_d3d9446802a442597
شکل 3. نیمرخ دمایی (دما برحسب کلوین) از یک واکنش پس از 60 ثانیه حرارت دهی؛ الف) در اثر تابش امواج مایکروویو و ب) در حمام روغن.

4.2. فوق‌گرمایش (Superheating)
نقطه جوش حلال مورد استفاده برای انجام یک واکنش شیمیایی یکی از مهمترین پارامترها در سنتزهای شیمیایی است. در گرمایش با مایکروویو ممکن است حتی زمانی که حلال در دمای جوش خود باشد، به جوش نیاید و در این حالت گفته می شود که محلول در یک شرایط شبه پایدار (Meta-Stable) قرار دارد. از نظر تئوری و عملی، یک حلال تنها زمانی به جوش می آید که در تماس با بخار خودش باشد و از این رو اگر در مجاورت فاز مایع، بخاری از جنس خودش وجود نداشته باشد می توان آن را بدون اینکه شروع به جوشیدن نماید، به دمایی بالاتر از نقطه جوشش رساند که به این پدیده فوق‌گرمایش می گویند. از آنجا که در هنگام گرمایش با مایکروویو، محلول با سرعت زیاد از داخل گرم می‌شود ، ایجاد بخار از محلول با کمی تاخیر صورت می گیرد و از این رو با استفاده از مایکروویو می توان پدیده فوق گرمایش را در یک محلول ایجاد نمود [1, 3].

4.3. گزینش پذیری در گرمایش (Selective Heating)
همانطور که پیش تر اشاره شد، گرمایش با مایکروویو تنها برای برخی گونه ها رخ می دهد و در نتیجه فرایندی گزینش پذیر (Selective) محسوب می شود. این یکی از بارزترین خصوصیات گرمایش با مایکروویو است و می تواند نقش به سزایی در طراحی سنتزهای شیمیایی داشته باشد. یک نمونه مهم از واکنش هایی که این گزینش پذیری خودش را نمایان می کند، واکنش های کاتالیزوری است و می توان با طراحی سیستم، کاری کرد که تنها کاتالیزور گرم شود و دمایی بالاتر از محلول واکنش پیدا کند. دیگر کاربرد مهم این خصوصیت در انجام واکنش هایی است که در سطح مقطع دو فاز مختلف (مایع/مایع، جامد/مایع و...) رخ می دهند و می توان سیستم را طوری طراحی نمود که تنها یک فاز گرم شود (کاری که با سیستم های گرمایش سنتی به سختی قابل انجام است). نمونه ای از این واکنش های شیمیایی که تحت عنوان واکنش هافمن شناخته می شود، در شکل زیر قابل مشاهده است [1, 5].

filereader.php?p1=main_6512bd43d9caa6e02
شکل 4. کاربرد گرمایش گزینش پذیر با استفاده از امواج مایکروویو در انجام واکنش هافمن.

5. سنتز نانومواد با استفاده از مایکروویو
تولید ترکیبات نانومقیاس را چه یک انقلاب بدانیم و چه یک روند رو به رشد مداوم، کاملا مشخص است که این موضوع به عنوان ریشه و سر منشاء بسیاری از پیشرفت های ایجاد شده در بخش های مختلف علم مواد شناخته می شود و اهمیت خود را در حوزه های مختلفی چون شیمی، فیزیک، الکترونیک، پزشکی و... به خوبی نشان داده است. در این میان انتخاب روش سنتز یک ترکیب نانو مقیاس، اصلی ترین و به جرأت مهم ترین مؤلفه موثر در ایجاد خواص نوین در آن می باشد؛ خواصی که خود در گرو کنترل اندازه، شکل و ساختار ترکیب هستند.
اکثر روش های از پایین به بالا برای سنتز نانومواد مختلف، شامل سه مرحله اصلیِ هسته زایی (Nucleation) و رشد (Growth) و ترسیب (Precipitation) هستند. در میان این مراحل، مرحله رشد ذرات به صورت ویژه ای به سینتیک (مسائل مربوط به سرعت) و ترمودینامیک (مسائل مربوط به گرمایش) واکنش بستگی دارد و تاثیر به سزایی بر روی خواص نهایی ترکیبات خواهد داشت. در هنگام استفاده از منابع گرمایش سنتی، ظرف واکنش به عنوان یک حد واسط در انتقال انرژی از منبع به مولکول ها حلال و واکنشگرها عمل کرده و موجب ایجاد یک گرادیان حرارتی بسیار زیاد در محلول و در نتیجه شرایط غیر یکنواخت (Non-Uniform) و با کارایی پایین برای واکنش خواهد شد. این موضوع یک مشکل اساسی در سنتز ترکیبات مختلف و به ویژه نانوذرات است که در آن ها کیفیت نهایی ترکیب به شدت به سرعت مراحل هسته زایی و رشد بستگی دارد.
گرمایش با مایکروویو می تواند به طور موثری مشکل مربوط به غیر یکنواخت بودن گرمایش را مرتفع سازد. همچنین استفاده از تابش مایکروویو باعث افزایش سرعت فرایند گرمایش اولیه (Initial Heating) یا رساندن محلول به دمای مورد نیاز برای شروع واکنش می شود و در نتیجه واکنش نیز سریعتر خواهد بود. علاوه بر این، با توجه به کاهش زمان مورد نیاز برای انجام واکنش های شیمیایی از چندین ساعت به چند دقیقه، استفاده از این نوع گرمایش باعث بهبود بازده انرژی نیز خواهد شد. با انتخاب صحیح حلال، واکنشگرها، عوامل پوشش دهنده و دیگر شرایط واکنش مانند دما، فشار و فرکانس امواج می توان به صورت گزینش پذیر مواد اولیه را گرم کرد و نانو ساختار مشخص را تولید نمود. این ویژگی ها موجب شده استفاده از امواج مایکروویو به عنوان یک روش گرمایش موثر، دوست‌دار محیط زیست و مقرون به صرفه برای سنتز نانومواد مختلف به صورت روزافزون در حال افزایش است به نحوی که حتی برخی سنتزها با استفاده از مایکروویوهای خانگی انجام می شوند. البته لازم به ذکر است که در برخی موارد بلورینگی و خواص نوری ترکیبات سنتز شده با این روش کمتر از روش های دیگر خواهد بود [5].
تاکنون نانوساختارهای مختلفی با استفاده از امواج مایکروویو و با ابعاد و ساختار کنترل شده سنتز شده اند که از میان آنها می توان به موارد زیر اشاره نمود:
1. نانوذرات فلزی با ساختارهای مختلف (نانوذره، نانومیله، نانو صفحه و...) مانند طلا، نقره، پالادیوم، پلاتین و...
2. نانوذرات اکسید فلزی با ساختارهای مختلف مانند تیتانیا (TiO2)، اکسید روی (ZnO2)، اکسیدهای آهن (Fe2O3 و Fe3O4)
3. نقاط کوانتومی مختلف مانند CdTe، CdSe، ZnS، ZnSe، PbSe و...
4. نانو ذرات هسته/پوسته (Core-Shell) مختلف مانند CdSe/CdS، CdSe/ZnS و...
5. نانوساختار های مختلف سلنیوم و تلوریم
6. برخی نانوساختارهای کربنی مانند گرافن
7. ترکیبات دارای نانومتخلخل (Nanoporous Materials) مانند زئولیت ها، ترکیبات سیلیکاتی و...

6. نتیجه گیری
امروزه ارائه روش های بی خطر، سریع، آسان و مقرون به صرفه برای سنتز نانومواد مختلف با اندازه و ساختار مشخص و قابل کنترل از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از مهمترین این روش ها که کاربرد زیادی در سنتز نانومواد مختلف پیدا کرده است، روش گرمایش با مایکروویو است که با توجه خواص و ویژگی هایی مانند توزیع گرمای یکنواخت و ویژه، فوق گرمایش، گرمایش انتخابی یا گزینش پذیر، افزایش سرعت واکنش ها و متعاقبا کاهش زمان و انرژی مورد نیاز جهت انجام سنتز کاربرد روزافزونی در سنتز نانومواد مختلف پیدا کرده است و امروزه نانومواد بسیاری با ساختارهای گوناگون با این روش سنتز شده اند. باید توجه داشت که برای انجام یک سنتز با کمک امواج مایکروویو بایستی انتخاب مواد اولیه، حلال و دیگر شرایط واکنش به صورت صحیح انجام شود تا در کنار رسیدن به ساختار مورد نظر بیشترین مقدار انرژی الکترومغناطیس نیز به حرارت تبدیل شده و در نتیجه بازده مناسبی برای واکنش به دست آید.

منابـــع و مراجــــع

1. Horikoshi, S. and N. Serpone, Microwaves in nanoparticle synthesis: fundamentals and applications. 2013: John Wiley & Sons

2. Shinohara, N., Power without wires. Microwave Magazine, IEEE, 2011. 12(7): p. S64-S73

3. Tompsett, G.A., W.C. Conner, and K.S. Yngvesson, Microwave synthesis of nanoporous materials. ChemPhysChem, 2006. 7(2): p. 296-319

4. Leonelli, C. and T.J. Mason, Microwave and ultrasonic processing: now a realistic option for industry. Chemical Engineering and Processing: Process Intensification, 2010. 49(9): p. 885-900

5. Polshettiwar, V. and R.S. Varma, Aqueous microwave assisted chemistry: Synthesis and catalysis. 2010: Royal Society of Chemistry

6. Zlotorzynski, A., The application of microwave radiation to analytical and environmental chemistry. Critical Reviews in Analytical Chemistry, 1995. 25(1): p. 43-76.