برترین کاربران هفتگی این مقاله

از ۱۳۹۷/۰۳/۲۶ تا ۱۳۹۷/۰۴/۰۱

هیچ کاربری در این بازه زمانی وجود ندارد

آمار مقاله
  • بازدید کل ۸,۵۲۶
  • بازدید این ماه ۷۸
  • بازدید امروز ۱
آمار آزمون مقاله
  • کل شرکت کنندگان ۱۱۱
  • قبول شدگان ۸۷
  • شرکت کنندگان یکتا ۴۸
  • میانگین درصد شرکت کنندگان ۷۱
واژه نامه فناوری نانو

نانو

nano

پيشوندي به معناي يک بيليونم يا (000،000،000،1/1). در متون فناوري‌نانو، معمولا براي مشخص کردن يک واحد اندازه‌گيري برابر با 10 به توان منفي 9 متر استفاده مي‌شود.

سطح مقاله

پیشرفته 1

نویسندگان
کلمات کلیدی
امتیاز کاربران

سنتز نانوساختارهای پرکاربرد در نساجی

نانومواد طیف وسیعی از مواد که حداقل در یک بعد دارای مقیاس نانومتری باشند را در بر می گیرد. به این ترتیب نانوذرات، نانومیله ها، نانوسیم ها، نانوالیاف، فیلم های نازک و توده ای از مواد که متشکل از ساختارهای نانومقیاس باشند در زمره نانومواد به شمار می روند.
استفاده از نانوفناوری در صنعت نساجی می تواند سبب ایجاد ویژگی های نوین در منسوجات شود. برای مثال، رسوب گذاری نانوذرات نقره سبب ایجاد خاصیت ضد باکتری در منسوجات می شود، در حالی که استفاده از نانوذرات طلا امکان ایجاد لیگاند مولکولی را فراهم آورده و به این ترتیب حضور ترکیبات زیستی در محیط به سهولت قابل تشخیص خواهد بود. نانوذرات پالادیم و پلاتین به دلیل خاصیت کاتالیستی سبب تجزیه گازهای خطرناک و یا مواد شیمیایی سمی مورد استفاده در صنعت می شود. معمولاً استفاده از این ترکیبات در مرحله تکمیل منسوجات تاثیر نامطلوبی بر خصوصیات اولیه یا میزان راحتی منسوج ایجاد نمی کند.
1- مقدمه
پیشرفت فناوری و تمایل انسان برای به دست آوردن مواد با ویژگی‏ های خاص و در برخی موارد هوشمند، سبب دستیابی انسان به فناوری‏ های نو شده است. فناوری نانو از جمله فناوری های بین رشته ای است که در دهه اخیر توجه زیادی را به خود معطوف داشته است. در میان علوم مختلف، علم مهندسی نساجی از فناوری نانو به منظور تولید منسوجات با ویژگی خاص و هوشمند و یا بهبود عملیاتی همچون تکمیل یا رنگرزی بهره گرفته است‏. در مقاله ‏های قبل (سایت آموزش نانو) به روش ‏های مختلف سنتز نانوساختارها همچون لیتوگرافی، آلیاژسازی مکانیکی، آندایزینگ، انباشت الکتریکی، سل-ژل، رسوب‏ دهی از فاز مایع، روش ‏های حرارتی و لایه نشانی پرداخته شد.

2- روش های سنتز نانومواد
نانومواد به دلیل نسبت سطح به حجم زیاد، انرژی سطحی قابل توجهی دارند و به این سبب از لحاظ ترمودینامیکی ناپایدار هستند. ترکیب نانوساختارها به منظور ایجاد ساختارهای بزرگ تر با روش هایی نظیر تَفجوشی ، عمل آوری استوالد و انباشتگی سبب کاهش کل انرژی سطحی سامانه نانوساختار می شود [1]. در مواردکاربردی باید از تجمع نانوذرات، به دلیل دشوار بودن امکان جدایش نانوساختارهای اولیه، جلوگیری نمود. در مرحله تولید و استفاده از نانومواد همواره چالش های زیادی وجود دارد که از این میان می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
• غلبه کردن بر انرژی سطحی زیاد نانومواد که ناشی از سطح جانبی زیاد یا نسبت سطح به حجم زیاد این مواد می باشد.
• اطمینان از حصول اندازه مطلوب، توزیع اندازه یکنواخت ، ریخت شناسی، تبلور و ترکیب شیمیایی مناسب نانوساختارها.
• جلوگیری از درشت شدن اندازه نانوساختارها در اثر عمل آوری استوالد یا تراکم در اثر سپری شدن زمان.به منظور جلوگیری از تشکیل تجمعات نانوساختاری معمولاً از روش هایی نظیر تثبیت الکتروستاتیکی(با توجه به چگالی شارژ سطحی) و تثبیت استری(با توجه به پوشش پلیمری) استفاده می شود. در حال حاضر از موادی نظیر پلی وینیل پیرولیدن، پلی وینیل الکل، سدیم پلی اکریلات ، پلی اتیلن ایمین، سدیم پلی فسفات، نشاسته، ژلاتین و پروتئین ها به عنوان مواد تثبیت کننده استفاده می شود.به طور کلی دو رویکرد اصلی برای سنتز یا تولید نانوساختارها وجود دارد: روش از بالابه پایین ، روش از پایین به بالا . آسیاب کردن و دیسپرسیون کلوئیدی به ترتیب نمونه هایی از این دو روش به شمار می روند. روش از پایین به بالا امکان تولید نانوساختارهایی با نقص ساختاری کمتر و ساختار شیمیایی همگن تر فراهم می سازد. این امر ناشی از کاهش انرژی آزادگیبس و ایجاد حالت تعادل ترمودینامیکی است. در مقابل، روش از بالا به پایین که با اعمال تنش به ساختار مواد منجر به تولید نانومواد می شود، عیوب ساختاری و آلودگی(ناشی از مواد باقی مانده) بیشتری ایجاد می کند[2].در این مقاله تمرکز بیشتری بر روی نحوه سنتز نانومواد پرکاربرد در نساجی نظیر دندریمرها، سیکلودکسترین، نانوساختارهای فلزی و ... خواهیم داشت.

filereader.php?p1=main_c4ca4238a0b923820
شکل 1- روش های تولید نانوساختارها

3- نانوذرات فلزی
 استفاده از نانوذرات فلزی از جمله پرکاربردترین روش ‏های اصلاح سطح و تکمیل منسوجات به منظور ایجاد خواصی چون ضد باکتری، ضد اشعه، ضد آتش، رنگ پذیری بیشتر و ... به شمار می روند. روش کلی برای سنتز دیسپرس ‏های کلوییدی فلزات، احیای کمپلکس فلزی در یک محلول رقیق است. روش های متنوعی برای ایجاد و کنترل واکنش‏ های احیا توسعه یافته است. برای تولید نانوذرات با اندازه یکسان، می‏ توان از ترکیب محلول با غلظت پایین و پلیمری که به سطح رشد می‏ چسبد، استفاده کرد. با این روش، نرخ تبدیل پیش ماده و رشد ذرات کنترل شده و ذراتی با اندازه یکنواخت تولید می شود. از عناصرفلزی،نمک‏ های معدنی وکمپلکس ‏های فلزی به عنوان پیش ماده و از موادی مانند سدیم سیترات، پراکسید هیدروژن، هیدروکسیل آمین هیدروکلراید، سیتریک اسید،کربن مونواکسید، فرم آلدهید، هیدروژن و ... به عنوان احیا کننده و از پلی وینیل الکل و سدیم پلی اکریلات به عنوان پایدارکننده پلیمری استفاده می شود [3].
3-1- نانوذرات نقره
 برای اولین بار در سال 1998، نانو ذرات نقره از تابش پرتو فرابنفش به محلول آبی محتوی AgClO4، استون و 2-پروپانول و پایدار کننده های پلیمری متفاوت سنتز شدند [4].



filereader.php?p1=main_c81e728d9d4c2f636
شکل 2- مکانیزم تشکیل نانو ذرات در حضور نور فرا بنفش [2]

بعد از روش اشاره شده در قسمت قبل، دانشمندان احیای محلول آبی نیترات نقره در دمایc  °10 در اتمسفر آرگون و هیدروژن با روش سونو شیمی، را به عنوان روش برتر معرفی کردند؛ به طوری که موفق به تولید نانو ذرات نقره با میانگین قطر 20 نانومتر شدند. در این روش،امواج فراصوت منجر به تجزیه آب به رادیکال های هیدروژن و هیدروکسیل شده و رادیکال های هیدروژن یون های نقره را احیا کرده و آن ها را به اتم نقره تبدیل می کنند که این امر منجر به هسته زایی و رشد ذرات نقره می شود [5].

filereader.php?p1=main_eccbc87e4b5ce2fe2
شکل 3- مکانیزم روش سونو شیمی [3]

برای دستیابی به خاصیت ضد میکروبی، می ‏توان از روش سونو شیمی برای پوشش دهی پارچه های نایلون، پلی استر و پنبه با نانو ذرات نقره استفاده شود. برای این منظور محلول نیترات نقره در آب و اتیلن گلایکل (پلی اُل برای احیای شیمیایی)تهیه شده واین مواد در حضور پارچه تحت اتمسفر آرگون و سپس تحت امواج فراصوت قرار داده می ‏شوند. پس از ده دقیقه محلول آبی آمونیاک برای تشکیل کمپلکس Ag(NH3)2به محلول افزوده می‏ شود. میانگین اندازه نانوذرات سنتز شده به این روش 80 نانومتر می ‏باشد. پارچه های تکمیل شده با این روش خاصیت ضد میکروبی خوبی را از خود نشان می ‏دهند و می ‏توان از آن به عنوان پوشش زخم استفاده کرد[6].
3-2- نانوذرات مس
 از نانو ذرات مس به منـظور ایجـادخاصیت ضد‏میکروبی، رسانایـی و ضد پرتو فرا بنـفـش در منسوجات اسـتفاده می شود. از پارچه بامبوریون گرافت شده با اکریلیک اسید می ‏توان به عنوان اسکلتی برای نگهداری نانو ذرات مس استفاده کرد. در این روش پارچه بامبو ریون در محلول آبی سولفات مس حاوی الکل قرار داده شده. یون های +Cu2 موجود در پارچه با سدیم بورو هیدرات احیا و به نانو ذرات CuOتبدیل می ‏شود و پس از آن پارچه شسته و خشک می‏ شود. نانو ذرات CuOبه صورتCu.RB-g-AAدر پارچه قرار گرفته و در نهایت پارچه تکمیل شده از خاصیت ضد میکروبی مناسبی برخوردار می‎‏شود [7].
3-3- نانوذرات طلا
نانوذرات طلا را می‏ توان به صورت درجا بر روی پارچه ابریشمی سنتز کرد. برای این منظور پارچه ابریشمی در محلولی آبیHAuCl4غوطه ور شده و 30 دقیقه در دمای محیط و پس از آن به مدت 60 دقیقه در دمای°C 85 قرار داده می ‏شود. پارچه های تکمیل شده با نانو ذرات طلا از خواص ضد میکروبی، حفاظت در برابر پرتو فرابنفش و بهبود هدایت حرارتی برخوردارند[8].

4- نانوذرات کیتوسان
کیتوسان پلیمری طبیعی است که پس از سلولز، بیشترین میزان تولید سالیانه را داراست، لذا استفاده از این ماده در چند دهه گذشته هدف بسیاری از محققان بوده است. برای سنتز نانوذرات کیتوسان بر روی منسوجات روش‏ های متنوعی توسط محققان ارائه شده است که در این قسمت به برخی از این روش‏ ها اشاره می شود. از نانوذرات کیتوسان می‏توان برای اصلاح خواص ابریشم استفاده کرد. برای سنتز این نانوذرات بر روی پارچه، ابتدا نانوذرات کیتوسان به روش ژله ای شدن یونی در حضور پنتا سدیم تری پلی فسفات (TPP) در محلول آبی سنتز می‏ شوند. همانگونه که در شکل 3 مشاهده می شود، میانگین اندازه نانوذرات کروی کیتوسان حدود nm 20 می باشد. به منظور تکمیل پارچه ابریشمی، پارچه ‏ها به مدت 30 دقیقه در دمایoC40در محلول نانوذرات قرار داده می ‏شود. در مرحله بعد پارچه در دمای oC80 خشک و نهایتا نانوذرات در دمای oC160 بر روی پارچه تثبیت می‏ شوند، شکل 4 تصاویر SEM نانوذرات ایجاد شده بر سطح پارچه را نشان می‏ دهد [9].


filereader.php?p1=main_a87ff679a2f3e71d9
شکل 4- تصویر TEMنانوذرات سنتز شده [9]

filereader.php?p1=main_e4da3b7fbbce2345d
شکل 5- تصاویر( SEM (a پارچه اصلاح نشده (b) پارچه اصلاح شده با کیتوسان معمولی (C) پارچه اصلاح شده با نانو ذرات کیتوسان [9]

اندازه‏ی ذرات تشکیل شده به روش اشاره شده به وزن ملکولی کیتوسان وابسته خواهد بود. هر چه وزن مولکولی کیتوسان کمتر باشد،اندازه نانوذرات ایجاد شده بر سطح منسوجات کوچکتر خواهد بود. خلاص ه‏ای از تاثیر وزن ملکولی بر اندازه ذرات در جدول 1 اشاره شده است [10].

جدول 1- ابعاد و زتا پتانسیل نانوذرات کیتوسان با وزن مولکولی کم (LWCS) با درجه پلیمریزاسیون مختلف [10]

وزن ملکولی LWLC

غلظت پنتاسدیم تری پلی فسفات

0.2

0.4

0.5

1.0

0.2

0.4

0.5

1.0

اندازه ذرات (نانو متر)

زتا پتانسیل (میکرو ولت)

240500

597.6

176.7

134.4

223.2

51.0

93.3

33.5

15.5

120250

523.7

132.9

98.3

148.1

42.3

32.8

27.3

14.0

77250

453.9

106.8

81.0

119.5

37.5

28.4

22.4

13.3

15090

436.7

0.84

67.0

95.9

35.7

27.8

17.3

12.0

3650

235.0

71.5

55.3

84.1

27.9

17.9

15.0

11.8











 در روشی دیگر می ‏توان از امواج فراصوت برای تولید نانوذرات کیتوسان استفاده کرد. در این روش کیتوسان به محلول 1% استیک اسید اضافه و تا زمان ایجاد محلولی شفاف در معرض امواج فراصوت قرار داده شده‏. سپس محلول %0.1 پنتا سدیم تری پلی فسفات (TPP) به مواد اضافه و 15 دقیقه مخلوط می‏ شوند. شکل نانوذرات سنتز شده به این روش در شکل 5 نشان داده شده است. به منظور افزودن این نانوذرات بر سطح پارچه پشمی از روش قبل استفاده شد، تصویر SEM پارچه تکمیل شده با نانوذرات مذکور در شکل 7 نشان داده شده است[11].


filereader.php?p1=main_1679091c5a880faf6
شکل 6- تصویر SEM نانوذرات سنتز شده [11]

filereader.php?p1=main_8f14e45fceea167a5
شکل 7- تصاویر SEM الیاف پشمی (a) اصلاح نشده (b) اصلاح شده با کیتوسان به روش معمول (c) اصلاح شده با نانوذرات [11]

5- سیکلودکسترین
سیکلودکسترین ‏ها الیگوساکاریدهای ماکروحلقوی هستند که شامل 6، 7 یا 8 واحد گلوکزی هستند که با توجه به تعداد واحدهای گلوکز‏ی به ترتیب با اسامی آلفا، بتا و گاما سیکلودکسترین شناخته می شوند [12]. این مواد از تخریب نشاسته توسط آنزیم سیکلودکسترین گلوکانوترانسفر (CGTase) تولید می ‏شوند. در میان انوع سیکلودکسترین، بتا سیکلودکسترین در دسترس‏ترین و پرکاربردترین نوع به شمار می رود [13]. ویژگی‏ های خاص و چندگانه‏ یاین ترکیبات امکان استفاده از آن ها را در ‎‏ علوم دارویی، نانو فناوری، غذایی، آرایشی-بهداشتی، سطح فعال‏ های طبیعی، غشاها و به خصوص نساجی فراهم آورده است[14]. سنتز این مواد به دو دسته کلی سنتز شیمیایی و آنزیمی تقسیم بندی می ‏شود. سنتز آنزیمی سیکلودکسترین ‏ها بسیار ساده است و همانطور که گفته شد تنها با استفاده از آنزیم‏ های در دسترس مانند CGTase در حضور نشاسته صورت می‏ گیرد البته مکانیزم این آنزیم از پیچیدگی‏ های زیادی برخوردار است (شکل 7). ابتدا نشاسته با عملیات حرارتی یا آنزیم آمیلاز در آب حل شده و سپس با افزودن آنزیم فرآیند آغاز شود. آنزیم CGTase سبب سنتز هر سه حالت سیکلودکسترین می شود، لذا محصول نهایی مخلوطی از سه نوع آلفا، بتا و گاما است که با توجه به نوع آنزیم استفاده شده نسبت انواع سیکلودکسترین متفاوت خواهد بود. ابتدا نوع بتا که نامحلول در آب است، از آلفا و گاما جدا شده و در مرحله بعد برای جدا کردن آلفا و گاما از روش‏های کروماتوگرافی استفاده می‏ شود [15].

filereader.php?p1=main_c9f0f895fb98ab915
شکل 8- شماتیک کلی واکنش آنزیم[ CGTase 16]

بر خلاف روش آنزیمی، تولید سیکلودکسترین ‏ها به روش شیمیایی بسیار دشوار بوده و تحقیقات محدودی در این زمینه صورت گرفته است. به طور کلی، ابتدا محصولی واسطه که شامل دو واحد گلوکزی بود ایجاد و برای سنتز سیکلودکسترین از پل‏ه ایی برای اتصال این واحدها استفاده می ‏شود و پس از ایجاد حلقه، پل‏ ها حذف و سیکلودکسترین سنتز می‏ شود (شکل 8، 9 و 10). البته باید خاطر نشان کرد که این روش نسبت به روش آنزیمی از صرفه اقتصادی و راندمان کمتری برخوردار است[17].

filereader.php?p1=main_45c48cce2e2d7fbde
شکل 9- سنتز ماده واسطه [17]

filereader.php?p1=main_d3d9446802a442597
شکل 10- مرحله گسترش تعداد واحدهای گلوکزی [17]

filereader.php?p1=main_6512bd43d9caa6e02
شکل 11- مرحله پایانی و تشکیل واحد سیکلودکسترین [17]

6- نانوکریستال ‏های سلولز
سلولز یکی از پرکاربردترین مواد در نساجی است که اغلب به صورت الیاف پنبه، کتان، کنف و .... و الیاف بازیافتی نظیر استات سلولز، ویسکوز، کوپرآمونیوم ریون و ... مورد استفاده قرار می گیرد. در چند سال اخیر تولید نانوذرات کریستالی، رویکرد جدیدی را در مبحث کاربرد مواد سلولزی ایجاد کرده است. نانوکریستال‏ های سلولز موادی زیست تخریب پذیر ونسبتاً ارزان ‏هستند که خواص مکانیکی فوق ‏العاده ‏ای دارند. به عنوان مثال، سختی این مواد ازآلومینیوم و استیل نیز بیشتر است. از دیگر خاصیت این مواد، نسبت طول به قطر زیاد است. تولید نانوکامپوزیت ‏ها، دارورسانی، تولید نانوالیاف، استفاده در فرآیند ذوب ریسی برای بهبود خواص رنگرزی و استحکام الیاف را می‏ توان از مهم ‏ترین کاربردهای این مواد در نساجی دانست [18]. سلولز شامل دو ناحیه بلوری و بی ‏نظم است که دسترسی مواد شیمیایی به قسمت ‏های بلوری به دلیل پیوندهای هیدروژنی منظم و ساختمان ملکولی فشرده، امکان پذیر نمی ‏باشد. به همین دلیل هنگامی که سلولز در معرض اسید قوی قرار می‏ گیرد، ابتدا نواحی بی‏ نظم سلولز هیدرولیز می ‏شوند. هیدرولیز اسیدی سلولز با اسید سولفوریک، محلول کلوئیدی پایدار از بلور‏های سلولز تولید می‏ کند (شکل 11 و 12) [19]. شرایط بهینه تولید نانوکریستال ‏های سلولز در مقالات عنوان شده است. در بیشتر مطالعات از هیدرولیز اسیدی در دمای oC 45 به مدت 60 دقیقه و در حضور اسید سولفوریک 64% استفاده شده است که معمولاً منجر به تولید کریستال ‏هایی با طول 200 نانومتر شده است. از آن‏جایی که واکنش اسید با سلولز به صورت اتفاقی رخ می‏ دهد، اندازه نانوکریستال ‏ها یکسان نخواهد بود. مطالعات نشان داده که نسبت بیشتر اسید به ماده و زمان واکنش بیشتر منجر به تولید نانوکریستال‏ های با طول کمتر و شاخص بس پاشیدگی باریک تر می‏ شود. افزایش دمای واکنش نیز باعث کاهش طول نانوکریستال ‏ها می‏ شود. در هیدرولیز اسیدی از اسید هیدروکلریک نیز استفاده می ‏شود که دیسپرس شوندگی، پایداری حرارتی و خواص رئولوژیکی نانو کریستال ‏های تولید شده، در مقایسه با اسید سولفوریک متفاوت خواهد بود [20].

filereader.php?p1=main_c20ad4d76fe97759a
شکل 12- تک زنجیر سلولز – ساختار مواد سلولزی – نانوکریستال ‏های سلولز [19]

filereader.php?p1=main_c51ce410c124a10e0
شکل 13- هیدرولیز سلولز در محیط اسیدی [19]

نتیجه گیری
در این نوشتار به نحوه سنتز برخی از نانوساختارهای پرکاربرد نظیر نانوذرات فلزی، نانوذرات کیتوسان، سیکلودکسترین ‏ها و نانوکریستال‏ های سلولز اشاره شد. البته از جمله نانوساختار‏های پرکاربرد در نساجی می‏ توان به گرافن، نانو لوله‏ های کربنی، دندریمر و ... اشاره کرد که در مقالات دیگر به نحوه سنتز آن ها اشاره شده است.

منابـــع و مراجــــع

1. Schmid, Günter, “Clusters and colloids: from theory to applications”, USA, John Wiley & Sons, (2008).

2. http://www.ntcresearch.org/pdf-rpts/AnRp08/F08-MD01-A8.pdf.

3. Cao, Guozhong, “Synthesis, Properties and Applications”, London, Imperial college press, (2004).

4. Henglein, Arnim. "Colloidal silver nanoparticles: photochemical preparation and interaction with O2, CCl4, and some metal ions." Chemistry of Materials, vol.10, pp. 444-450, (1998).

5. Salkar, R. A., Jeevanandam, P., Aruna, S. T., Koltypin, Y., Gedanken, A., "The sonochemical preparation of amorphous silver nanoparticles.", J. Mater. Chem., vol.9, pp. 1333-1335, (1999).

6. Perelshtein, I., Applerot, G., Perkas, N., Guibert, G., Mikhailov, S., & Gedanken, A., "Sonochemical coating of silver nanoparticles on textile fabrics (nylon, polyester and cotton) and their antibacterial activity.", Nanotechnology, vol.19, pp.245705,(2008).

7. Teli, M. D., Sheikh J., "Bamboo rayon–copper nanoparticle composites as durable antibacterial textile materials.", Composite Interfaces, vol.21, pp. 161-171, (2014).

8. Tang, B., Sun, L., Kaur, J., Yu, Y., & Wang, X., "In-situ synthesis of gold nanoparticles for multifunctionalization of silk fabrics.", Dyes and Pigments, vol.103, pp.183-190, (2014).

9. Lu, Y. H., Chen, Y. Y., Lin, H., Wang, C., & Yang, Z. D., "Preparation of chitosan nanoparticles and their application to Antheraeapernyi silk.", Journal of applied polymer science, vol.117, pp. 3362-3369, (2010).

10. Yang, H. C., Wang, W. H., Huang, K. S., & Hon, M. H., "Preparation and application of nanochitosan to finishing treatment with anti-microbial and anti-shrinking properties.", Carbohydrate Polymers, vol.79, pp. 176-179, (2010).

11. Ali, S. Wazed, Joshi M.,Rajendran S. "A Novel Self-Assembled Antimicrobial Coating on Textiles using Chitosan Nanoparticles.", AATCC Review, vol.11, pp. 49-55, (2011).

12. Dodziuk, Helena, “Cyclodextrins and their complexes: chemistry, analytical methods, applications.”, USA, John Wiley & Sons, (2006).

13. Del Valle, Martin E.M. "Cyclodextrins and their uses: a review.", Process biochemistry, vol.39, pp. 1033-1046, (2004).

14. Crini, Grégorio., "Review: A History of Cyclodextrins.", Chemical reviews, vol.114, pp. 10940-10975, (2014).

15. http://en.wikipedia.org/wiki/Cyclodextrin

16. Kelly, Ronan M., Lubbert Dijkhuizen, Hans Leemhuis. "The evolution of cyclodextringlucanotransferase product specificity.", Applied microbiology and biotechnology, vol.84, pp.119-133, (2009).

17. Wakao M., Fukase K., Kusumoto S., "Chemical synthesis of cyclodextrins by using intramolecular glycosylation.", The Journal of organic chemistry, vol,67, pp. 8182-8190, (2002).

18. Peng, B. L., Dhar, N., Liu, H. L., & Tam, K. C., "Chemistry and applications of nanocrystalline cellulose and its derivatives: a nanotechnology perspective.", The Canadian Journal of Chemical Engineering, vol.89, pp. 1191-1206, (2011).

19. Lu P., Hsieh Y.L., "Preparation and properties of cellulose nanocrystals: rods, spheres, and network.", Carbohydrate Polymers, vol.82, pp.329-336, (2010).

20. Brinchi, L., Cotana, F., Fortunati, E., & Kenny, J. M., "Production of nanocrystalline cellulose from lignocellulosic biomass: technology and applications.", Carbohydrate Polymers, vol.94, pp. 154-169, (2013).