برترین کاربران هفتگی این مقاله

از ۱۳۹۶/۰۹/۰۴ تا ۱۳۹۶/۰۹/۱۰

هیچ کاربری در این بازه زمانی وجود ندارد

آمار مقاله
  • بازدید کل ۲۰,۶۳۰
  • بازدید این ماه ۲۷
  • بازدید امروز ۷
آمار آزمون مقاله
  • کل شرکت کنندگان ۲۱۲
  • قبول شدگان ۱۷۷
  • شرکت کنندگان یکتا ۹۵
  • میانگین درصد شرکت کنندگان ۷۸
واژه نامه فناوری نانو

نانو

nano

پيشوندي به معناي يک بيليونم يا (000،000،000،1/1). در متون فناوري‌نانو، معمولا براي مشخص کردن يک واحد اندازه‌گيري برابر با 10 به توان منفي 9 متر استفاده مي‌شود.

سطح مقاله

پیشرفته 1

نویسندگان
کلمات کلیدی
امتیاز کاربران

‌کاربرد کاتالیزورهای نوری (1)

فرایند کاتالیز کردن نوری امروزه به یک کلمه پراستفاده تبدیل شده است و محصولات مختلفی بر پایه عملکرد کاتالیزورهای نوری ساخته شده ‌‌است. وقتی یک کاتالیزور نوری تحت تابش نور قرار می‌گیرد، زوج الکترون- حفره در آن ایجاد می‌شود. انرژی حاصل از الکترون‌ها و حفره‌های برانگیخته به طرق مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرند. الکترون‌های برانگیخته می‌توانند به‌طور مستقیم برای تولید الکتریسیته به‌کار روند مشابه سلول‌های فوتوولتاییک (کاربرد الکتریکی)، و یا این‌که واکنش‌های شیمیایی را پیش ‌برند (کاربرد شیمیایی)، که کاتالیز کردن نوری نام دارد. تیتانیوم دی‌اکسید (TiO2) به‌دلیل خواص منحصر به فردش، مهمترین کاتالیزور نوری شناخته شده است و از آن‌جا که کاربردهای عملی آن مستلزم استفاده از هیچ ماده شیمیایی نیست، مواد پوشیده شده با آن، در دسته مواد دوستدار محیط زیست قرار می‌گیرند. تصفیه آب و هوا، ضدعفونی کردن، تخریب و تجزیه مواد آلی، تهیه سبز مواد شیمیایی مهم صنعتی، اثر ضد بخار و کاربرد در سطوح خود تمیزشونده از مهمترین کاربردهای کاتالیزور نوری تیتانیوم دی‌اکسید است. در این مقاله سعی شده به کاربردهای گوناگون زیستی، شیمیایی، محیطی، صنعتی و ساختمانی کاتالیزور نوری تیتانیوم دی‌اکسید پرداخته شود.
‌‌‌‌‌‌1- مقدمه:
کاتالیز کردن نوری
کاتالیز کردن نوری ناهمگن (Heterogeneous) فرایند پیچیده‌ای است و مسیر انجام آن چندان شناخته شده نیست، هرچند پیرکانیمیر(Pirkanniemi) در سال 2002 پیشنهاد داد که این فرایند شامل 5 مرحله است [1]:
  • نفوذ واکنشگرها به سطح کاتالیزور نوری
  • اتصال واکنشگرها به سطح کاتالیزور
  • انجام واکنش در سطح کاتالیزور
  • واجذبی محصولات از سطح کاتالیزور
  • جدایی محصولات از کاتالیزور

1-1- تجزیه‌ یا شکافت آب (Water Splitting)
به‌دلایل امنیتی و زیستی نیاز به یافتن جایگزین برای سوخت‌های فسیلی کاملاً مشهود است. هیدروژن یک منبع انرژی جایگزین مناسب و بالقوه برای سوخت‌های فسیلی به‌شمار می‌رود. در روش‌های معمول برای تهیه هیدروژن، مقدار زیادی گاز گلخانه‌ای دی‌اکسیدکربن تولید می‌شود. استفاده از کاتالیزورهای نوری و نور خورشید روشی مطلوب برای شکافت آب (آب‌کافت) و تولید هیدروژن است. در این روش، آب به عنوان ماده اولیه و نور خورشید به عنوان منبع انرژی به‌کار می‌رود. تولید الکتروشیمیایی نوری هیدروژن به کاتالیزور نوری نیاز دارد که به‌طور همزمان دارای ویژگی‌های زیر باشد:
  • دارای شکاف انرژی (Energy Gap) مناسب باشد.
  • انرژی نوار رسانایی و نوار ظرفیت آن پتانسیل کاهش و اکسایش آب / هیدروژن و آب/ اکسیژن را دربر داشته باشد (سطح پایین نوار رسانایی باید منفی‌تر از پتانسیل کاهش H+/H2O و سطح بالای نوار ظرفیت باید مثبت‌تر از پتانسیل اکسایش O2/H2O باشد).
  • انتقال بار در سطح مشترک مایع و کاتالیزور به‌سرعت انجام شود.
  • سطح آن از نظر شیمیایی در محیط آبی و تحت تابش پایدار باشد.

با توجه به خصوصیات فوق، تیتانیوم دی‌اکسید مناسب‌ترین کاتالیزور نوری برای شکافت آب است [2،3]. تولید الکتروشیمیایی نوری هیدروژن ابتدا توسط فوجی شیما و هوندا در سال 1972 معرفی شد. آن‌ها از تیتانیوم دی‌اکسید به‌عنوان آند و از الکترود پلاتین به‌عنوان کاتد (الکترود شمارشگر) استفاده کردند. وقتی تیتانیوم دی‌اکسید تحت تأثیر نور فرابنفش قرار گرفت، ضمن جذب انرژی، جفت الکترون- حفره در آن ایجاد شد. الکترون‌های تولید شده در الکترود مقابل، سبب کاهش آب به هیدروژن شدند و حفره‌ها آب را به اکسیژن اکسید کردند (شکل 1).


filereader.php?p1=main_99c7c144b997cc7cf
شکل 1- پیل الکتروشیمیایی نوری (اثر فوجی شیما- هوندا)

شمای 1 ، مراحل شکافت آب را نشان می‌دهد [4]. در فرایند شکافت آب، مشابه فتوسنتز در گیاهان، انرژی فوتون‌ها به انرژی شیمیایی تبدیل می‌شود، به همین خاطر این فرایند فتوسنتز مصنوعی (Artificial Photosynthesis) نیز نامیده می‌شود [3].

filereader.php?p1=main_7c92cf1eee8d99cc8

2-1- تخریب آلودگی‌ها
آلودگی‌های محیطی مشکل عمده جوامع مدرن است. فعالیت‌های صنعتی، نظامی و کار‌های روزانه مقدار زیادی آلاینده آلی و غیرآلی در آب، خاک و هوا منتشر می‌کند، که مشکلات زیادی از قبیل انواع بیماری‌های تنفسی، تغییرات آب و هوایی، گرم شدن زمین و نقصان لایه ازن را در پی خواهد داشت [6،5]. دفع آلودگی‌ها با استفاده از کاتالیزورهای نوری به دلایل زیر بر سایر روش‌ها ارجحیت دارد [7]:
  • مواد ارزان قیمتی به‌عنوان کاتالیزور نوری استفاده می‌شود.
  • واکنش‌ها سریع و در شرایط ملایم (دما و فشار محیط) قابل انجام هستند.
  • طیف وسیعی از آلودگی‌های آلی را می‌توان به آب و دی‌اکسید کربن تبدیل کرد.
  • در این روش از نور خورشید و اکسیدان غیرسمی اکسیژن استفاده می‌شود و هیچ واکنش‌گر شیمیایی و واکنش جانبی نیاز نیست.

1-2-1- تصفیه خاک
ترکیبات آلی فرار کلردار (Volatile Chlorinated Organic Compounds, VOCs) از جمله تری کلرواتیلن و تتراکلرواتیلن به‌طور گسترده در صنایع خشک‌شویی و به‌عنوان حلال در شستن نیمه‌رساناها به‌کار می‌‌روند و سبب آلودگی آب‌های زیرزمینی و خاک می‌شوند. این آلاینده‌ها سرطان‌زا هستند. روش‌های معمول برای حذف این آلودگی‌ها، از جمله جایگزینی خاک آلوده با خاک غیرآلوده و یا گرم کردن خاک برای تبخیر این آلودگی‌ها، دردسرساز است و به‌طور کامل سبب پاک‌سازی خاک نمی‌شود. می‌توان از کاتالیزورهای نوری ورقه‌ای برای تصفیه خاک با استفاده از نور خورشید استفاده کرد. خاک آلوده را انباشته کرده و روی آن را با ورقه‌ای از پودر تیتانیوم دی‌اکسید جذب شده روی کربن فعال می‌پوشانند. پس از گرم شدن خاک، آلاینده‌ها تبخیر شده و توسط کربن فعال جذب شده و تیتانیوم دی‌اکسید آن‌ها را کاملاً تجزیه می‌کند (شکل 2) [4]. ترکیبات آلی کلردار اولین آلودگی‌های آلی نابود شده توسط کاتالیزورهای نوری هستند [8].

filereader.php?p1=main_7673b9098fbf9f8de
شکل 2- تصفیه خاک آلوده با استفاده از نور خورشید و کاتالیزور نوری

2-2-1- تصفیه‌ هوا
بهبود کیفیت هوای اتاق بسیار مورد توجه است، چرا که نقش مهمی در سلامتی انسان ایفا می‌کند. کنترل منبع آلودگی، افزایش سرعت مبادله هوا، و استفاده از پالاینده‌های هوا از جمله روش‌های معمول کنترل آلودگی هوای اتاق به‌شمار می‌روند. هر کدام از این روش‌ها معایبی دارند؛ به‌عنوان مثال کنترل منبع آلودگی در بسیاری از مکان‌ها دشوار است و افزایش تبادل هوا ممکن است سبب انتقال بیشتر آلودگی از محیط بیرون به اتاق شود. همچنین پالاینده‌های معمولی از مواد جاذب سطحی مثل کربن فعال و یا فیلتر استفاده می‌کنند که آلودگی‌ها را حذف نمی‌کنند، بلکه فقط به فاز دیگری منتقل می‌کنند (صرفا آن‌ها را جمع‌آوری می‌کند). اما پالاینده‌هایی با فیلتر کاتالیزور نوری، بوهای نامطبوع و آلودگی‌های جذب شده را تخریب می‌کنند [8]. همچنین این پالاینده‌ها می‌توانند باکتری‌های موجود در هوای اتاق را نیز حذف کنند و به همین دلیل برای استفاده در بیمارستان‌ها، مراکز نگهداری سالمندان و مدارس بسیار مفید هستند [6]. اکسیدهای نیتروژن (NO2 و NO) و ترکیبات آلی فرار، از مهمترین آلاینده‌های محیطی به‌شمار می‌روند که با اکسایش از طریق کاتالیز کردن نوری (Photocatalytic Oxidation, PCO)، قابل حذف هستند. شمای 2 مراحل ایجاد رادیکال هیدروکسیل (·OH ) که سبب اکسایش آلاینده‌های آلی فرار به دی‌اکسید کربن و آب می‌شود را نشان می‌دهد.

filereader.php?p1=main_d279186428a75016b

رادیکال هیدروکسیل که از اکسایش آب یا آنیون هیدروکسیل جذب شده روی سطح کاتالیزور نوری به‌دست می‌آید، طبق معادله (1) سبب تخریب آلودگی‌ها می‌شود (شکل 3). آنیون‌رادیکال سوپراکسید (·-O2) نیز اکسنده فعالی است و می‌تواند مواد آلی را اکسید کند. علاوه بر این حضور اکسیژن از باز ترکیب الکترون و حفره جلوگیری می‌کند [10].

filereader.php?p1=main_5c108ce0fe89d0632

نیتروژن اکسید (NO) جذب شده روی سطح تیتانیوم دی‌اکسید، با رادیکال هیدروکسیل واکنش داده و ضمن تشکیل حدواسط اسید نیتروزو (HNO2) و نیتروژن دی‌اکسید (NO2)، در نهایت به نیتریک اسید تبدیل می‌شود. از آنجا که نیتریک اسید در آب محلول است، به آسانی با آب باران شسته می‌شود [8،5] (شمای 3).

filereader.php?p1=main_44379f2b1a5611f62

filereader.php?p1=main_7bc3ca68769437ce9
شکل 3- تبدیل آلودگی‌های آلی به آب و دی‌اکسید کربن

شکل 4 دو مورد از تصفیه‌کننده‌های هوا، بر پایه استفاده از کاتالیزورهای نوری را نشان می‌دهد.

filereader.php?p1=main_94076178cf017507a
شکل 4- تصفیه‌کننده هوای کاتالیزور نوری

3-2-1- تصفیه آب و پساب‌ها
در دسترس بودن آب آشامیدنی سالم اهمیت بالایی برای حیات و کیفیت زندگی بشر دارد. متاسفانه منابع آب به علت رشد جمعیت، استعمال مفرط و آلوده شدن، رو به کاهش است. 884 میلیون نفر در جهان به منابع آبی دسترسی ندارند و بسیاری دیگر مجبورند به منابع آبی که از نظر میکروبیولوژیکی غیرسالم است، تکیه کنند که پیامد آن بیماری‌های مثل حصبه، وبا و مرگ 2.2 میلیون نفر در هر سال است [11]. در سال 1977 بارد و فرانک کاهش یون سیانید (-CN) در آب را با استفاده از تیتانیوم دی‌اکسید انجام دادند، که اولین گزارش از تصفیه محیط توسط کاتالیزور نوری به‌شمار می‌رود [12]. در ابتدای استفاده از تیتانیوم دی‌اکسید برای فرایندهای تصفیه آب، پودر ریز آن به صورت سوسپانسیون در مایع پخش شد که کارکردن با چنین سیستمی سخت است. این از آن‌روست که پس از انجام فرایند تخریب، عملیات جمع‌آوری پودرهای معلق کاتالیزور، گران و ناکارآمد است. امروزه رآکتورهایی طراحی شده‌ که تیتانیوم دی‌اکسید را روی شیشه، سرامیک و یا فلز تثبیت می‌کنند، و فاضلاب‌ها از روی این مواد پوشیده شده با تیتانیوم دی‌اکسید عبور داده می‌شوند [7]. کاتالیزورهای نوری برای حذف انواع آلودگی‌های آلی، میکروارگانیسم‌ها، آفت‌کش‌ها، رنگ‌ها، مولکول‌های غیرآلی و فلزاتی مثل جیوه و کُروم از پساب‌های خروجی کارخانه‌ها، فاضلاب‌ها و آب‌های محیطی از قبیل آب‌های زیرزمینی و رودخانه‌ها به‌کار می‌روند. در ادامه به مراحل حذف برخی از این آلاینده‌ها اشاره می‌شود. فاضلاب‌های تولید شده در صنعت رنگ‌سازی و نساجی حاوی رنگ‌های تثبیت نشده، به‌خصوص رنگ‌های آزو هستند، که روش‌های معمول برای حذف آن‌ها چندان کارآمد نیست. بارهای ایجاد شده در سطح کاتالیزور نوری (الکترون و حفره)، می‌توانند به‌صورت مستقیم با آلودگی‌های جذب شده واکنش دهند، اما واکنش با آب محتمل‌تر است چرا که مولکول‌های آب پرجمعیت‌تر از مولکول‌های آلودگی هستند. الکترون‌های ایجاد شده در اثر تابش نور به کاتالیزور نوری، سبب کاهش این رنگ‌ها می‌شوند و یا با سایر پذیرنده‌های الکترون مثل اکسیژن که بر روی سطح کاتالیزور جذب شده یا در آب محلول هستند، واکنش می‌دهند و آن را به آنیون‌رادیکال سوپراکسید کاهش می‌دهند. این آنیون‌رادیکال‌ها با یون هیدروژن حاصل از شکافت آب واکنش داده وHO·2. ایجاد می‌شود که در نهایت هیدروژن پراکسید ایجاد می‌کنند. شکست هیدروژن پراکسید، رادیکال هیدروکسیل ایجاد می‌کند. حفره‌های ایجاد شده نیز مواد آلی موجود در این فاضلاب‌ها را اکسید می‌کنند و یا با یون هیدروکسید یا آب واکنش داده و رادیکال هیدروکسیل می‌دهند. این رادیکال نیز یک اکسنده قوی است و اکثر رنگ‌های آزو را اکسید می‌کند [13،14] (شمای 4).

filereader.php?p1=main_ed84d589f231f3dc4

به علت استفاده وسیع از کُروم (Cr) در صنایعی از قبیل آب‌کاری، دباغی چرم و رنگ‌سازی، آلودگی‌های کرومی در آب سبب نگرانی شده‌اند. کروم شش ظرفیتی مسبب سرطان دستگاه گوارش و شش‌ها است و به‌طور کلی صد بار سمی‌تر از کروم سه ظرفیتی است. ‌الکترون‌های تولید شده پس از تابش تیتانیوم دی‌اکسید سبب کاهش (Cr(VI به (Cr(III  می‌شود که راحت‌تر نیز تصفیه می‌شود [15].
از سال 1950 آفت‌کش‌ها در آب دیده شدند. این آلودگی‌ها غیرقابل تجزیه به روش زیستی هستند. آفت‌کش‌ها دارای نیتروژن، فسفر، کلر و سولفور هستند؛ که باید به مشتقات بی ضرر، دی‌اکسید کربن و آب تبدیل شوند. طی معدنی‌سازی به کمک تجزیه‌ با کاتالیزور نوری، این عناصر به فسفریک اسید، یون‌های نیترات و آمونیوم و سولفات تبدیل می‌شوند. ترکیبات دارویی و داروهای دفع شده از بدن حیوانات و انسان، فعالیت‌های صنعتی و زباله‌های بیمارستانی، سبب آلوده شدن آب و آبزیان می‌شوند. انواع گسترده‌ایی از ترکیبات دارویی از قبیل آنتی‌بیوتیک‌ها، مسکن‌ها و تب‌برها توسط تیتانیوم دی‌اکسید از طریق کاتالیز کردن نوری تخریب شده‌‌‌‌‌‌‌اند [8،16].

3-1- استفاده در تهیه‌ ترکیب‌های آلی
استفاده از نور خورشید به‌عنوان انرژی مورد نیاز برای شروع واکنش‌های شیمیایی امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است. تهیه‌ ترکیبات آلی به کمک واکنش‌های نوری شامل واکنش‌های اکسایش، شکست اکسایشی، کاهش، ایزومریزاسیون، جانشینی و پلیمریزاسیون است. در ادامه چندین مورد از استفاده‌‌ کاتالیزور نوری در تهیه ترکیبات آلی شرح داده شده است [12،17].

فعال کردن پیوند کربن- هیدروژن در آلکان‌ها:

filereader.php?p1=main_bd19836ddb62c11c5
اکسایش استخلاف‌های حلقه‌ بنزن:

filereader.php?p1=main_3667f6a0c97490758

اکسایش دی‌هیدروپیریمیدینون:

filereader.php?p1=main_1779cf3aa50c413af

4-1- تخریب میکروارگانیسم‌ها
در سال 1985 گزارشی مبنی بر خاصیت باکتری‌کشی تیتانیوم دی‌اکسید توسط ماتسوناگا (Matsunaga) منتشر شد [18]. فوجی شیما در سال 1986 از تیتانیوم دی‌اکسید برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده کرد [12]. از آن‌جا که استفاده از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی اثرات جانبی مضر زیادی برای بدن دارند، اثر کشندگی کاتالیز شده نوری نانوذرات تیتانیوم دی‌اکسید روی سلول‌های بدخیم بسیار مورد توجه است [18]. از خاصیت میکروب‌کشی مواد دارای پوشش تیتانیوم دی‌اکسید در ساخت کاشی و سرامیک‌های به‌کار رفته در بیمارستان‌ها، مدارس و سرویس‌های بهداشتی، تجهیزات پزشکی و وسایل جانبی رایانه از قبیل صفحه کلید و موش‌واره استفاده می‌شود [19،20]. تیتانیوم دی‌اکسید به دو صورت بر میکروارگانیسم‌ها اثر دارد:
  • ضدعفونی کردن مستقیم: کاتالیزور نوری تابش دیده به‌طور مستقیم با سلول‌ها واکنش می‌دهد. یعنی جفت الکترون- حفره ایجاد شده بر دیواره‌ سلولی اثر کرده و غشا را از بین می‌برد. پس از آسیب دیدن غشای سلولی، راه برای حمله اکسایشی به درون سلول باز می‌شود و بدین ترتیب تنفس سلول در اثر آسیب به سیستم تنفسی متوقف شده و سرانجام سلول می‌میرد.
  • ضدعفونی کردن غیر مستقیم: الکترون و حفره ایجاد شده در آب حل شده و اکسیژن فعال و رادیکال هیدروکسی می‌دهد. با نفوذ این گونه‌های فعال به درون سلول، چربی‌های سلولی پراکسیده شده که به از دست رفتن فعالیت تنفسی و مرگ میکروارگانیسم منتهی می‌شود [11،19].
کاتالیزورهای نوری علاوه بر کشتن سلول‌های میکروارگانیسم‌ها، خود سلول را هم تجزیه می‌کنند.

2- نتیجه‌گیری:
سطح کاتالیزورهای نوری قبل و بعد از تابش دیدن متفاوت است. در اثر جذب نور با انرژی مساوی و یا بیشتر از شکاف انرژی بین نوار رسانایی و نوار ظرفیت، توسط کاتالیزور نوری، زوج الکترون- حفره در آن ایجاد می‌شود. الکترون و حفره یا خود به‌طور مستقیم وارد واکنش می‌شوند و یا با رطوبت و اکسیژن موجود واکنش داده و گونه‌های فعالی تولید می‌کنند که این گونه‌های فعال واکنش‌های بعدی را پیش می‌برند. استفاده از خاصیت اکسایش نوری در کاتالیزورهای نوری، در مقایسه با روش‌های اکسایش معمولی، دارای مزایایی از قبیل سهولت انجام واکنش، عملکرد در دمای ملایم، مصرف حداقل انرژی و هزینه بوده و از این‌رو امروزه بسیار مورد توجه واقع شده است. استفاده از کاتالیزورهای نوری، زمینه رو به پیشرفتی است، چرا که کاربردهای صنعتی زیادی از قبیل معدنی کردن آلودگی‌های آلی، تصفیه آب و هوا، تولید سوخت‌ سبز و تهیه‌ ترکیب‌های آلی دارند.



منابـــع و مراجــــع

1. MacQueen, D. B., Kambe, N., Jenks, T., Garland, R. “Discovery of Photocatalysts for Hydrogen Production”, Final Scientific/Technical Report, (2006).

2. Kudo, A. “Photocatalyst materials for water splitting”, Catalysis Surveys from Asia, Vol. 7, No. 1, pp. 31-38, (2003).

3. Hashimoto, K., Irie, H., Fujishima, A. “TiO2 Photocatalysis: A Historical Overview and Future Prospects”, Japanese Journal of Applied Physics, Vol. 44, No. 12, pp. 8269–8285, (2005).

4. Folli, A. “TiO2 photocatalysis in Portland cement systems: fundamentals of self cleaning effect and air pollution mitigation”, A thesis presented for the degree of Doctor of Philosophy at the University of Aberdeen, (2010).

5. Kachina, A. “Gas-Phase Photocatalytic Oxidation Of Volatile organic compounds”, Thesis for the Degree of Doctor of Science (Technology) to be presented with due permission for public examination and criticism in Auditorium 1383 at Lappeenranta University of Technology, Lappeenranta, Finland on the 28th of March, 2008, at noon.

6. Benedix, R., Dehn, F., Quaas, J., Orgass, M. “Application of Titanium Dioxide Photocatalysis to Create Self-Cleaning Building Materials”, LACER No. 5, pp. 157-168, (2000).

7. Vinu, R., Madras, G. “Environmental remediation by photocatalysis”, Journal of the Indian Institute of Science, Vol. 90:2, pp. 189-230, (2010).

8. Yu, Q. L., Brouwers, H. J. H. “Indoor air purification using heterogeneous photocatalytic oxidation. Part I: Experimental study”, Applied Catalysis B: Environmental, Vol. 92, pp. 454-461, (2009).

9. Zhao, J., Yang, X. “Photocatalytic oxidation for indoor air puri&cation: a literature review”, Building and Environment, Vol. 38, pp. 645-654, (2003).

10. Byrne, J. A., Fernandez-Iba˜nez, P. A., Dunlop, P. S. M., Alrousan, D. M. A., Hamilton, J. W. J. “Photocatalytic Enhancement for Solar Disinfection of Water”, International Journal of Photoenergy, Vol. 2011, Article ID 798051, 12 pages, (2011).

11. Carp, O., Huisman, C. L., Reller, A. “Photoinduced Reactivity of Titanium Dioxide”, Progress in Solid State Chemistry, Vol. 32, pp. 33-177, (2004).

12. Mozia, S., Tomaszewska, Morawski, A. W., “Photocatalytic degradation of azo-dye acid red 18”, Desalination, Vol. 180, pp. 449-456, (2005).

13. Konstantinou, I. K., Albanis, T. A. “TiO2-assisted photocatalytic degradation of azo dyes in aqueous solution: kinetic and mechanistic investigations”, Applied Catalysis B: Environmental.Vol. 49, pp. 1–14, (2004).

14. Idrisa, A., Hassana, N., Rashida, R., Ngomsik, A. F. “Kinetic and regeneration studies of photocatalytic magnetic separable beads for chromium (VI) reduction under sunlight”, Journal of Hazardous Materials, Vol. 186, pp. 629–635 (2011).

15. Kitsiou, V., Filippidis, N., Mantzavinos, D., Poulios, I. “Heterogeneous and homogeneous photocatalytic degradation of the insecticide imidacloprid in aqueous solutions”, Applied Catalysis B: Environmental, Vol. 86, pp. 27–35, (2009).

16. Nasr-Esfahani, M., Montazerozohori, M., Abdi, K. “Photocatalytic Oxidation of Dihydropyrimidinones Using Titanium Dioxide Suspension”, Arkivoc, pp. 255-264, (2009).

17. Zhang, A. P., Sun, Y. P. “Photocatalytic killing effect of TiO2 nanoparticles on Ls-174-t human colon carcinoma cells”, World Journal of Gastroenterology, Vol. 10, No. 21, pp. 3191-3193, (2004).

18. Stamate, M., Lazar, G. “Application of Titanium Dioxide Photocatalysis to Create Self-Cleaning Materials”, MOCM 13, Vol. 3, (2007).

19. Kang, H. Y. “Analysis of the California Nanoindustry Focused on Carbon Nanotubes and TiO2 Nanomaterials”, Department of Toxic Substances Control Pollution Prevention and Green Technology, (2010).

20. Al-Rasheed, R. A. “Water Treatment By Heterogeneous Photocatalysis an overview”, Presented at 4th SWCC Acquired Experience Symposium held in Jeddah, (2005).